مصاحبه میرکو زورز –سردبیر مجله insecure – با میتجا کلوسک، مدیر کل شرکت امنیتی ACROS  و یک محقق سرشناس آسیب های امنیتی

قسمت اول مصاحبه

۳- برای افرادی که علاقه مندند  وارد حوزه کاری شما یعنی آسیب شناسی امنیتی بشوند، چه پیشنهاداتی دارید؟ لازمه آغاز به کار چنین فعالیتی چیست؟

در وهله اول باید به یادگیری فناوری های جدید، پلتفورم ها، انواع مختلف زبان های برنامه نویسی، تکنیک های جدید حمله هکرها و ویروس ها و انواع مختلف آسیب شناسی علاقه شدید داشته باشند. مطالعه و تحقیق دایمی در مورد این مسایل باعث می شود یک آسیب شناس همیشه به روز باشد و بتواند به طور مداوم به فعالیت خود در مسیر درست ادامه بدهد. در کنار این مطالعات باید همیشه این احساس درونی را در خود تقویت کند که «یک جای کار می لنگد و به نظر می رسد چیزی اینجا درست کار نمی کند». این درک درونی باعث می شود تا با دقت بیشتر کدهای مشکوک و واکنش های مخرب را جست‌وجو کنید. همین تقویت روحیه آسیب شناسی، نیازمند دست کم دو سال تمرین و ممارست دایمی است. اگر افرادی هستند که دوست ندارند از علم فنی خود برای ساختن نرم افزار یا محصولات سخت افزاری استفاده کنند و بیشتر کشش آنها به سوی یافتن اشکالات و نفوذ به کد منبع محصولات است، امن ترین و مطمئن ترین راه برای آغاز کار، مطالعه روی وب سرورها و یادگیری در مورد تزریق کد، ریکوئست های جعلی تزریق کد و تزریق SQL است. تزریق کد که به انگلیسی cross- site scripting نامیده می شود یکی از روش های دسترسی غیر مجاز به وب سایت توسط یک هکر است.  

اگر نمی توانید همه جزییات را در یک مکان واحد به دست بیاورید، به مطالعه مداوم white papers که در واقع گزارش ها و راهنماهای معتبر و رسمی برای حل مشکلات هستند و پیگیری  کنفرانس هایی که در این زمینه هستند، بپردازید. به دنبال یافتن اطلاعات درباره اقدام متقابل و سپس اطلاعاتی در رابطه با راه های جانبی دیگر این اقدامات باشید.

۴- چه نوع تجهیزاتی را به افرادی که به طور جدی می خواهند وارد حوزه آسیب شناسی امنیتی بشوند، توصیه و پیشنهاد می کنید ؟

برای آسیب شناسی نرم افزاری، نیازی به داشتن ابزار گران قیمت و غیرمعمول نیست. با یک کامپیوتر رومیزی کارآمد و چند ابزار و نرم افزار رایگان می توانید یک کار تحقیقاتی را شروع کنید. من بر استفاده از  VMware  تاکید بسیاری دارم. به دلیل اینکه می توان بین سیستم عامل های مختلف برای تست به سرعت تغییر موقعیت داد. به طور مثال، جهت جلوگیری از صرف زمان زیاد برای راه اندازی دوباره سیستم عامل، هنگام تحقیقات امنیتی درباره هسته سیستم عامل که هر ۱۰ دقیقه یک بار سیستم تان از کار می افتد، می توانید از این برنامه استفاده کنید.

آسیب شناسی سخت افزاری درست برخلاف نرم افزار، به ابزار گران قیمت و دستگاه های خطرناک نیاز دارد. اصولا، این دستگاه ها در دسترس همه نیست و برای تحقیقات غیر ضروری و از روی سرگرمی مورد استفاده ندارد. البته باید اشاره کنم، تجهیزات هک کردن سخت افزاری در حال حاضر قیمت های چندان گرانی ندارند. به طور مثال، تجهیزاتی که برای تحقیقات GSM مورد نیاز است را می توان با چند هزار دلار خریداری کرد. در صورتیکه همین وسایل درست تا دو سال پیش بسیار گران و غیر قابل خریداری بودند. 

۵- مطمئنم این سوال برای دیگران هم مطرح است که روزهای زندگی یک محقق آسیب های امنیتی به چه شکلی می گذرند؟ 

روزهای زندگی ما بسیار معمولی و ساده است و چیزی برای گفتن ندارد. شما تمام روز را پشت کامپیوتر می نشینید، درباره راه های مختلف حمله به یک محصول و هک کردن آن فکر می کنید، ابزار مورد نیاز برای نفوذ را یادداشت می کنید،برگه های راهنمای محصول را که در دستتان است، مطالعه می کنید، هنگامی که راهی برای نفوذ بی عیب و نقض پیدا نمی کنید سر خود را می خارانید و در آخر، وقتی موفق به یافتن آنچه می خواستید شدید، یک لبخند پیروزمندانه  می زنید. این می تواند یک روز کاری یک آسیب شناس امنیتی را تشکیل بدهد. البته تعداد روزهای آن به میزان مقاومت محصول در برابر حمله ها نیز بستگی دارد. اگر چندین روز متوالی این کار ادامه داشته باشد، شاید بعد از پیروزی برای تخلیه حس خوشحالی داد بزنید یا حتی برقصید.  

این لحظه های موفقیت آمیز، خواه در رابطه با اجرای یک کد در سرور باشد یا انتقال میلیون ها دلار از حساب بانکی خالی خود، اوج روز کاری یک آسیب شناس و محقق امنیتی به شمار می روند.  

۶- نظر شما در مورد کدهای بسته و کدهای باز یک محصول چیست؟ بر اساس تجربیات شما، آیا یکی از آنها می تواند امن تر از دیگری باشد؟

در شرایط ایده آل که گروهی از محققان امنیتی باید هر دو کدهای بسته و کدهای باز یک محصول را مورد بازبینی قرار بدهند، فرض قوی ما بر این است که تعداد کمی از آسیب ها و باگ ها در محصولات اپن سورس (کد باز) غیر قابل کشف شدن باقی می مانند. اما ممکن است در محصولاتی که کدهای بسته دارند، این رقم بالاتر باشد. 

اما در شرایط واقعی چنین اتفاقی نمی افتد. تجربه ثابت کرده است که باز یا بسته بودن کدهای منبع یک محصول ارتباط چندانی به قابلیت هک شدن و نفوذ به آن ندارد و چیزی که در این میان حرف اول را می زند، برنامه نویس های آن محصول هستند. هرچه قدر برنامه نویس قوی تر و حرفه ای تر باشد، کدها امن تر نوشته می شوند و نفوذ به آنها دشوارتر می شود. 

۷- نظر شما در مورد مبلغ پیشنهادی شرکت های کامپیوتری به محققان امنیتی چیست؟

به عنوان یک محقق امنیتی حرفه ای، ما همیشه دستمزد خود را از مشتری هایمان برای یافتن اشکالات و باگ های آنها دریافت کرده ایم. همچنین، برنامه های bug bounty (اهدا جوایز به محققان امنیتی) که بیشتر شرکت ها اجرا می کنند نیز روش تجاری دیگری برای این کار محسوب می شود. 

در مورد کارهای کوچک و کم هزینه، اصولا این شرکت های کامپیوتری و مشتری ها هستند که سود می برند زیرا محققانی که روی پروژه های کوچک تحقیق می کنند، اصولا دستمزدی دریافت نمی کنند. تنها دریافتی آنها جایزه ای برای موفقیت شان است. بنابراین، محققان نیز راهی پیدا می کنند تا دستمزد یا مبلغ جایزه را افزایش بدهند. به این ترتیب که سوراخ ها و باگ های امنیتی بزرگ را پیدا نکنند تا شرکت ها مجبور بشوند مبلغ پرداختی را افزایش بدهند. اگر تمایلی به افزایش مبلغ نداشتند نیز باید شاهد ترک کردن پروژه توسط محقق باشند. 

اما در بیشتر مواقع، شرکت های بونتی این کار را می کنند و بسیار مایه خوشحالی است که شرکت ها و مشتری ها، خودشان را با این مساله وفق داده اند. 

مصاحبه میرکو زورز –سردبیر مجله insecure – با میتجا کلوسک، مدیر کل شرکت امنیتی ACROS  و یک محقق سرشناس آسیب های امنیتی

میتجا کلوسک، مدیر کل شرکت امنیتی ACROS  و یک محقق سرشناس آسیب های امنیتی است. کلوسک در طول 13 سال فعالیت در زمینه امنیت، در حوزه های امنیت سیستم های بانکی، محصولات تجاری، شبکه های کامپیوتری و پروتکل ها، تحقیق در مورد آسیب های غیرمعمول و یافتن راهکارهای موثر برای آنها فعالیت می کند. بیشتر علاقه مندی وی به تحقیق و مطالعه در رابطه با یافتن مشکلات جدید امنیتی و پیدا کردن باگ های امنیتی ویژه در سیستم های بانکداری و تجارت الکترونیک است. 

در اینجا 7 سوال از میتجا کلوسک پرسیده شده است که بدون شک برای علاقه مندان به امنیت و فناروی اطلاعات بسیار جالب خواهد بود.

۱- هنگام مطالعات آسیب های امنیتی، تفاوت اساسی بین منابعی که کد آنها را در اختیار دارید با آنهایی که کد بسته ای دارند چیست؟

داشتن کد منابع از چند جهت بسیار سودمند هستند:

نخست – بسیاری از آسیب های امنیتی را می توان از میان کدهای منابع به راحتی پیدا کرد. به طور مثال، می توانم به الگوی ساده "<%=Request.QueryString" در برنامه نویسی ASP دات نت اشاره کنم که بیشتر مواقع نشان دهنده آسیب های اسکریپت سایت های  cross است. 

دوم - شما می توانید بر فرض مثال، همه کد یک محصول را بخوانید. به این دلیل می گویم «برفرض مثال» که مسلما اگر بخواهید همه کدهای یک محصول را بخوانید باید زمان بسیاری صرف کنید و این چندان جالب نیست و به نظر من باید بیشتر زمان خود را بر قسمت های کلیدی و مهم آن متمرکز کنید. بعلاوه، شما همیشه هم نمی توانید همه کدهای محصول را داشته باشید. به دلیل اینکه بسیاری از محصولات کدهای جانبی بسیاری در خود دارند و همه کدهای آنها یا قابل دسترسی نیست یا بسته و مخفی هستند. یا به دلیل اینکه جمع آوری همه کدهای منبع محصولات پیچیده و مجموعه ای که یک گروه برنامه نویسی آن را منتشر کرده اند، چندان آسان به نظر نمی رسد و به همین دلیل شرکت ها ترجیح می دهند از روش های بهینه سازی استفاده کنند. در ضمن اینکه مشتری های شما نیز چندان تمایل ندارند برای بازخوانی کد کالای شرکت های دیگر به شما پول پرداخت کنند. 

سوم – راحت ترین راه برای یافتن اشکالات و باگ های منطقی مرتبط با شغل، جست‌وجو در کد منبع است. به طور مثال، در بانکداری الکترونیک، یکی از مسایل مهم این است که مطمئن شوید کاربر شما نمی تواند بیش از مبلغ تعیین شده از حساب خود برداشت یا منتقل کند. 

بهترین روش ممکن این است که در میان کد اصلی محصول به دنبال راهی برای میان بر زدن و یافتن راه های فرعی و جانبی باشید. این روش بسیار موثر از صدها بار سعی و خطا کردن برای یافتن باگ مورد نظر است که شاید در انتها هم از نتیجه کارتان مطمئن نباشید. 

چهارم - آسان ترین راه برای پیدا کردن سوراخ های امنیتی، جست و جو در کد اصلی است. به طور نمونه، بازبینی جعبه سیاه  برای کنترل اعتبار سنجی ضد حملات تزریق کد در سایت،  فقط از طریق ارسال کارکترها و الگوهای خطرناک به اپلیکیشن سرور و امید به اینکه یکی از روش های حمله سیستم اعتبار سنجی را دور بزند، ممکن است. اما با کنترل کد منبع می توانید فورا متوجه شوید کدام حملات بر روی این سایت کار نمی کنند. 

پنجم - به محض اینکه یکی از آسیب ها را شناسایی کردید، داشتن کد منبع به شما کمک می کند تا راهکار بهتر و مناسب تری برای فهمیدن کد مخرب پیدا کنید. این راه، یکی از بهترین روش ها برای برنامه نویس ها به شمار می رود. البته اگر بتوانید یک تغییر کد خاص را پیشنهاد و جایگزین کنید. به طور مثال، به جای استفاده از کد

memcpy(d,s,strlen(s))

 از

memcpy(d,s,sizeof(d))

استفاده کنید. 

به هر صورت، بازخوانی کدهای منبع بهتر از تست جعبه سیاه نیست. زیرا برخی از اشکالات و سوراخ های امنیتی یک محصول را اعم از کامپیوتر یا سرور، می توان با یک آزمایش و تست ساده شناسایی و پیدا کرد. در حقیقت، باید گفت بررسی امنیت جعبه سفید (مبتنی بر کد منبع) و جعبه سیاه (تعامل با سایت) مکمل یکدیگر هستند و باید در مواقع لازم هر دو در راستای هم انجام بشوند. 

شاید احساس کنید که همه آسیب ها باید از طریق خواندن کد منبع مشخص و نمایان شوند. اما فاکتورهای متفاوتی در کدهای منبع وجود دارند که برخی از سوراخ ها و باگ های کد منبع را یا نمایش نمی دهند یا کدهای مخرب دیگری را نشان می دهند. دو نمونه از مثال های بارز این موضوع، بارگذاری کتابخانه یا library است که در برخی سیستم عامل ها وجود دارد و در برخی دیگر وجود ندارد. همچنین می توان به بازنویسی ruleهای وب سرور آپاچی اشاره کرد که باعث پاک شدن اطلاعاتی  می شود که کاربر وارد کرده است. 

ما بیشتر مواقع، هنگامی که به باگ مخرب در کد منبع برخورد کردیم، سعی می کنیم آن را در محصول آماده تست کنیم تا مطمئن شویم این باگ یا اشکال واقعا وجود دارد. یکی از مواردی که بیشتر مشتری ها از آن متنفر هستند، دادن گزارش های غلط از آسیب هایی است که هنگام اجرای برنامه ها به هیچ وجه وجود ندارند. آنها از اینکه صدها یا هزاران مورد از آسیب و باگ امنیتی برای آنها فهرست کنید، در حالیکه فقط چند مورد از این آسیب ها جدی و قابل توجه هستند، خوششان نمی آید.

به همین دلیل، پیدا کردن آسیب ها و باگ های امنیتی از کد منبع پروسه زمان گیری است. زیرا بعد از یافتن باگ موردنظر باید آن را در مرحله اجرایی نیز تست کنید و ببینید آیا واقعا اشکالی در محصول ایجاد می کند یا خیر. به طور مثال، در مورد اپلیکیشن سرور، درخواستی بنویسید که باعث اجرا شدن باگ بشود تا بتوانید آن را تست کنید. البته این کار چندان ساده نیست. شاید کدی که برای اجرای باگ نوشته اید، خوانده نشود یا از طریق ماژول های دیگری شناسایی و اجرا شود. یا شاید حتی اتفاق بیافتد که اشکالی که شما یافته اید اصلا قابل دسترسی نباشد.   

۲-  از چه ابزاری برای کارهای روزانه خود استفاده می کنید؟

شهرت شرکت ما برای داشتن راهکارهایی است که انجام آنها دشوار است. یعنی بخش اعظم مشتری های ما را شرکت هایی تشکیل می دهند که به هر طریق ممکن محصولات خود را اسکن و مورد بررسی امنیتی قرار داده اند، اما به نتیجه دلخواه نرسیده اند. بنابراین به ما مراجعه می کنند تا اشکالات امنیتی آنها را پیدا و برطرف کنیم. اصولا این محصولات، توسط کارشناسان داخلی و خارجی مورد مطالعه قرار گرفته اند. اما این به این معنا نیست که ما دوباره از نو آنها را مورد بررسی و اسکن قرار نمی دهیم. زیرا ممکن است فردی از ابزارهای اتوماتیک استفاده کرده باشد و ممکن است باگ و ویروسی که تمایل به مخفی بودن دارد را پیدا نکرده باشد. تقریبا همه می توانند از ابزار خودکار برای یافتن آسیب کدهای امنیتی استفاده کنند. اما هدف و وظیفه ما این است تا با دقت کامل و تا حد امکان،  آسیب های امنیتی که مخفی هستند و به راحتی قابل شناسانی نیستند را پیدا و برطرف کنیم. برای این منظور نیز باید از فکر و پیشینه تجربی خود استفاده و بهترین روش را پیدا می کنیم. 

بیشترین ابزاری که استفاده می کنیم، انواع مانیتورها و ابزار دیباگینگ هستند که به ما کمک می کنند تا واکنش های محصول را هنگام اجرا در محیط خودش (همچون Process Monitor، Fiddler یا Wireshark)، ارتباطات درونی (WinObj) و اجرای کدهایش (WinDbg یا WinAPIOverride32) را مورد بازبینی و مطالعه قرار بدهیم. 

به طور کلی باید بگویم ما برای کارهای مختلف از ابزارهای متفاوت استفاده می کنیم. 

یکی از ابزارهای همیشگی است که به همراه کامپیوتر و در همه جا از آن استفاده می کنیم. به راحتی برای انتقال فایل ها از دسک تاپ به لپ تاپ و یا به اشتراک گذاشتن برخی اطلاعات بین همکاران و دوستان به یاری مان می آید. زندگی دیجیتال را بسیار آسان تر کرده و تصور عدم حضورش هم آزار دهنده است. اما صبر کنید، تا حالا به این فکر کرده اید که همین ابزار می تواند تهدیدی بسیار جدی برای کامپیوتر شما باشد؟
اگر فلش درایو USB شما به ویروسی آلوده گردد، نه تنها ممکن است اطلاعات روی آن را از دست بدهید، بلکه این احتمال وجود دارد که امنیت تمامی کامپیوترهایی که این کول دیسک حتی یک بار به آنها وصل می شود هم به خطر بیافتد. در این مطلب به معرفی ده ابزار برای حفاظت از کامپیوتر در برابر کول دیسک های آلوده خواهیم پرداخت، تا آسیب کمتری به سیستم های تان برسید.
نکته: استفاده از چندین برنامه بر روی یک سیستم به هیچ عنوان توصیه نمی گردد و باعث مشکلات و دردسرهای خاص و ویژه ای خواهد شد. پیشنهاد می کنیم که برنامه های این لیست را امتحان کرده، نرم افزاری که نیازهای شما را برآورده می سازد شناسایی نموده و تنها آن را بر روی سیستم تان نصب کرده و استفاده نمایید.

USB Disk Security
این نرم افزار از سیستم شما در برابر هر برنامه خطرناکی که سعی کند از طریق کول دیسک حمله کند محافظت می کند. این نرم افزار همچنین مراقبت های سطح بالایی را در مقابل دزدی ها و افشای اتفاقی اطلاعات محرمانه به عمل می آورد و از سرقت اطلاعات شما توسط افراد غیرمجاز و ناشناس جلوگیری می کند.

USB Threat Defender
یو اس بی تریت دیفندر نه تنها یک برنامه حذف ویروس آتوران است، بلکه حداکثر مراقبت در مقابل ویروس های کول دیسک را در اختیارتان می گذارد. این برنامه ویروس هایی را که ممکن است توسط بهترین آنتی ویروس ها شناسایی نشوند، حذف کرده و هر گونه تلاش برای نفوذ و حمله از طریق ابزارهای یو اس بی را ناکام می گذارد.

McAfee VirusScan USB
استفاده از امنیت و قدرت یک آنتی ویروس مشهور برای محافظت از درایو یو اس بی. به صورت خودکار و روزانه به روز رسانی های آنتی ویروس در پس زمینه بر روی نرم افزار نصب می گردند و می توانید مطمئن باشید که کول دیسک تان تقریبا در برابر تهدیدات هر نوع ویروس جدیدی امن است. این نرم افزار نسخه آزمایشی (Trial version) ندارد، اما توجه به اینکه محصولی از برند مشهور مک آفی است، اطمینان کافی برای خرید آن را فراهم می آورد.

USB Immunizer
قابلیت مصون سازی به شما اجازه می دهد که ابزار یو اس بی یا کارت های اس دی تان را در برابر آلودگی های بر پایه بدافزارهای آتوران واکسینه کنید. حتی اگر ابزار شما به یک کامپیوتر آلوده وصل شود، بدافزار قادر نخواهد بود فایل autorun.inf خود را بر روی آن ایجاد کند. در نتیجه هر گونه شانس اجرای خودکار بدافزار بر روی کول دیسک و ابزار یو اس بی شما از بین می رود.

Panda USB Vaccine
واکسن یو اس بی پاندا می تواند بر روی فلش درایوهای یو اس بی جهت غیر فعال کردن فایل آتوران و محافظت در مقابل آلودگی های بدافزاری به کار رود. وقتی بر روی یک کول دیسک اجرا می گردد، واکسن ابتدا هرگونه فایل آتوران خطرناک را بلاک می کند، و آنگاه امکان خوانده شدن، تولید، حذف و یا تغییر فایل آتوران را هم به صورت کامل از بین می برد.

Ninja Pendisk
نینجا یک برنامه مشهور و رایگان است که برای محافظت از کامپیوترها در برابر ویروسهایی که از طریق کول دیسک ها منتقل می شوند، طراحی شده است. نینجا کاملا ساکت و آرام در سیستم شما به انتظار می نشیند تا هنگامی که یک فلش درایو یو اس بی به سیستم وصل شود. آنگاه برنامه دست به کار شده و آن را امتحان می کند تا مطمئن شود که هیچ یک از بدافزارهای معمول یا فایل های خطرناک شناخته شده مانند autorun.inf یا ctfmon.exe و … بر روی کول دیسک تان نباشند.

USB Guardian
این نرم افزار به شما اجازه می دهد از تجربه اشتراک فایل تان بر روی کول دیسک ها لذت ببرید. فیلم های، فایل های صوتی، متن ها و تصاویر می توانند از کامپیوتری به کامپیوتر دیگر کپی شوند، بدون اینکه نگران آلودگی به کرم ها و ویروس ها از طریق درایوهای یو اس بی باشید.

Autorun Protector
آتوران پروتکتور یک برنامه دو مسیره برای محافظت از کامپیوتر در برابر کرم های آتورانی است که توسط ابزارهای یو اس بی پخش می شوند و همچنین از کول دیسک های شما هم در برابر کامپیوترهای آلوده مراقبت می کند. از این رو، چنین برنامه ای باعث کاهش دامنه توزیع و گستره کرم های اینچنینی خواهد شد.

Autorun Virus Remover
این برنامه از تکنولوژی پرواکتیو برای حذف دائمی ویروس های آتوران استفاده می کند و همچنین می تواند این ویروس ها را به گونه ای بلوکه کند که نتوانند سیستم را با درایوهای یو اس بی آلوده کنند.

The USB Program
یو اس بی پروگرام برای جلوگیری از آلودگی کامپیوترها توسط ویروس های آتوران طراحی شده است. این برنامه در حافظه سیستم لود شده و به صورت خودکار فایل های autorun.inf را تغییر نام داده و به فایل (autorun.inf_تاریخ سیستم) تبدیل می کند و قابلیت آن را به عادی برمی گرداند تا برای سیستم قابل مشاهده باشد. با این کار، دیگر چنین فایلی هیچ قابلیت آسیب رسانی به سیستم نخواهد داشت و تنها یک فایل بی خاصیت درون کول دیسک است.

یک ایراد امنیتی جدید در طراحی تنظیمات حفاظتی وای فای کشف شده، که به حمله کنندگان اجازه می دهد حملات brute-force را روی ابزارهای وایرلس شبکه با سادگی بیشتری انجام دهند. این حفره توسط استفان ویبوک، دانشجو و محقق امنیت اطلاعات اتریشی کشف و به صورت عمومی منتشر شده است.

تنظیمات حفاظت شده وای فای نوعی تدبیر استاندارد کامپیوتری است که بعد از پیکربندی و تنظیم آن بر روی شبکه وایرلس خانگی، به سادگی می توان به مدیریت آن پرداخت و جلوی ورود و سوءاستفاده افرادی را که رمزعبور را ندارند، گرفت. امروزه این تکنولوژی به صورت بسیار گسترده در بسیاری از ابزارهای بیسیم مورد استفاده قرار می گیرد و برندهای بسیاری از جمله سیسکو/لینک سیس، د-لینک، بلکین، بوفالو، زایکسل و تی پی لینک از آن بهره می برند.

این رخنه کشف شده در حقیقت به گونه ای است که هنگامی یک رمزورود هشت رقمی اشتباه برای دستگاه ارسال می شود و دستگاه آن را رد می کند، مقدار زیادی اطلاعات اضافی هم همراه با پاسخ رد درخواست از سوی دستگاه دریافت می گردد که می تواند به هکر در اصلاح و تعدیل درخواست های بعدی کمک فراوانی کند. و به این شکل ادامه حمله بروت فورس با سرعت بسیار بیشتری انجام می گیرد.

وی برای اثبات ادعا و شیوه خود، یک ابزار بروت فورس اولیه هم نوشته و آن را روی چندین روتر که توسط شرکت های مختلف تولید شده اند، امتحان کرد. نتیجه این شد که تنها دو ساعت زمان لازم بود تا استفان به WPS شبکه های رمزگذاری شده دست پیدا کند.

وی به کاربران پیشنهاد می کند که فعلا برای کاهش میزان آسیب این باگ و امنیت بیشتر WPS را غیر فعال کنند و با فعال کردن امکاناتی مانند MAC Address اعضای شبکه را کنترل کنند. اما راه حل بهتر این خواهد بود که تولید کنندگان ابزارهای شبکه بیسیم هرچه سریع تر به دنبال راه حل بوده و برنامه زمانی خودشان را برای به روز رسانی فریم ور دستگاه ها و حل این مشکل اعلام کنند. 

نکته: به نظر می رسد که حملات مورد نظر استفان بر روی مودم های با رمزنگاری WPA است. البته وی اشاره کرده این شیوه بر روی مودم ها و روترهای رمزگذاری شده با شیوه WPA2 هم موثر خواهد بود. اما مطمئنا کار هکر و نفوذکننده بسیار مشکل تر خواهد شد. پس رمزگذاری امن WPA2 را فراموش نکنید.

چگونه یک شبکه بیسیم امن داشته باشیم 

چگونه جلوی سارقان شبکه وای فای تان را بگیرید 

آشنایی با صفحه مدیریت (Administration) روترها 

خطرات استفاده از اینترنت بی سیم 

همانگونه که در اخبار نگهبان خوانده اید و در جاهای مختلف شنیده اید سیستم عامل اندروید سریعترین رشد را در میان اسمارت فون ها در سال ۲۰۱۱ داشت و همزمان هم هدف شماره یک هکرها در تولید بدافزار و حمله به آن بود. به طوری که طبق بعضی گزارش ها از ماه می ۲۰۱۱ تا نوامبر تعداد بدافزارهای اندرویدی بیش از ۴۷۲ درصد افزایش یافت. آیا شما باید نگران امنیت دستگاه اندرویدی خود بوده و به دنبال خرید و نصب اپلیکیشن های آنتی ویروس روی موبایل خود باشید؟ زیاد عجله نکنید، همان قدر بر سر این برنامه ها جدل و بحث است که درباره میزان خطر و اهمیت بدافزارهای آنها صحبت و درگیری وجود دارد.

بله، بدافزارهای اندرویدی واقعی و در حال رشد هستند

یکی از چیزهایی که کسی آن را رد نمی کند، این است که تعداد بدافزارهای پلتفرم اندروید به سرعت افزایش می یابد. البته این برای تولید کنندگان بدافزار عادی است که یکی از محبوب ترین پلتفرم های موبایل که سریعترین سرعت رشد را داشته هدف قرار دهند. مرکز تهدید جهانی جونیپر می گوید که سیل بدافزارهای اندروید به دو گروه شکسته و تقسیم می شود:

تروجان های اس ام اسی: تروجان های اس ام اسی در پس زمینه اپلیکیشن های عادی به فعالیت می پردازند و کارشان ارسال اس ام اس به شماره های ویژه ای است که به ازای هر پیامک مبلغی بیش از هزینه پیامک از حساب شما کم شده و به حساب آن شماره واریز می شود. جالب اینکه حتی در کشورهایی مانند ایران که امکان چنین پرداخت هایی وجود ندارد، تروجان های اس ام اسی با ارسال پیامک های متعدد به شماره های خارج از کشور باعث افزایش ناگهانی و سرسام آور هزینه تلفن شما می گردند. 

تا زمانی هم که شما قبض تلفن را دریافت نکنید، یا فعالیت های اس ام اسی تلفن تان را بررسی نکنید، یا شارژ اعتبار تلفن تان به یکباره تمام نشود، معمولا متوجه حضور این بدافزارها نمی شوید. البته وقتی آنها را می بینید که کار از کار گذشته و تا حدی زیان رسانده اند، تنها می توانید جلوی ضررهای آینده را بگیرید. تروجان های اس ام اسی، کمتر از نیمی از جمعیت بدافزارهای اندرویدی را تشکیل می دهند.

جاسوس افزار: شیر بدافزارهای اندرویدی در حقیقت جاسوس افزارها هستند. بیش از نیمی از آنها اپلیکیشن هایی هستند که دسترسی عمیق و همراه با مجوزهای خاص به سیستم را می خواهند و یا از حفره ها و آسیب پذیری های اندروید برای نفوذ و دسترسی به روت دستگاه بهره می برند. آنگاه به جمع آوری اطلاعات درباره دستگاه و کاربر می پردازند و سپس اطلاعات را برای توسعه دهنده و سازنده خودشان ارسال می کنند. بسیاری از این اپلیکیشن ها با قیافه مبدل و در ظاهری کاملا موجه و قانونی خودشان را جا می زنند و حتی گاهی کپی هایی بسیار شبیه برنامه های پرطرفدار موجود هستند که کاربر را  به اشتباه بیاندازند. 

جوپیتر تنها گروه تحقیقات امنیتی نیست که به روشن سازی تهدیدات پرداخته است. گزارش جدید مک آفی هم که به تازگی منتشر شده حاوی مطالبی مشابه به این است. هر دو موسسه تحقیقاتی می گویند که اکثریت بدافزارها توسط همان افرادی نوشته می شوند که تا به حال مشغول حمله به ویندوز موبایل های قدیمی و دستگاه های سیمبیان در سالهای گذشته بوده اند. در ماهیت، اینگونه نیست که اندروید به صورت ناگهانی در میان گروهی از تولید کنندگان بدافزار گیر افتاده باشد، بلکه پلتفرم های آسیب پذیرتر قدیمی دیگر جذابیتی ندارند و طلوع درخشان اندروید به همراه معماری باز متنش، آن را تبدیل به هدف جذابی کرده است.

خیر، ضد بدافزارهای موبایل برای اندروید کامل نیستند، یا حفاظتی مانند کامپیوتر در اختیارتان نمی گذارند

در پیکار با تهدید بدافزارهای موبایل، تعدادی از شرکت های امنیتی ابزارهایی را طراحی و عرضه کرده اند تا شما را امن نگه دارند. محققان می گویند که شما به نوعی از حمایت نیاز دارید که تلفن تان و اطلاعات آن را امن و حفاظت شده نگاه دارد. این ممکن است درست باشد، اما شاید تحقیقات شرکت های تولید کننده محصولات امنیتی چندان خالی از تبلیغ نباشد. به گونه ای که کریس دی بونا یکی از مدیران گوگل محققان امنیت موبایل در این زمینه را طی مصاحبه ای  شارلاتانها و اسکمرهایی نامید که سعی دارند «باج افزار» به کاربران اندروید بفروشند! مطمئنا یک مدیر و کارمند گوگل هم نمی تواند در این موضوع کاملا بی طرف باشد، اما شاید تا حدی بتوان حق را به وی داد.

متاسفانه، حتی با وجود اینکه بسیاری از ابزارهای امنیتی موبایل که قابلیت های ارزشمندی چون پشتیبان گیری از اطلاعات، حذف اطلاعات از راه دور، قفل از راه دور و ردیابی GPS را پیشنهاد می کنند، اما بدافزارهای پلتفرم اندروید همچنان گسترش می یابند. دروازه ورود این بدافزارها همچنان باز است و آلودگی ها در میان ابزارهای اندرویدی همانند کامپیوترهای دستک تاپ در حال شیوع روز افزون هستند. بخشی از مشکل این است که شیوه انتقال و تبادل ساده و مشخصی میان موبایل ها در دنیای واقعی وجود ندارد. محققان امنیتی معتقدند که موبایل های امروزی در حقیقت کامپیوترهای کوچکی در دستان ما هستند، که اطلاعات بسیار زیادی را با خود حمل می کنند. این اطلاعات بخش مهمی از هویت و ارزش امنیتی ما را تشکیل می دهند و برای همین موبایل ها برای سارقان هویت و هکرها ابزارهای بسیار ارزشمندی محسوب می شوند.

البته باید به این نکته توجه داشت که ابزارهای امنیتی موجود برای اندروید همان سطوح حفاظتی همانند ابزارهای امنیتی کامپیوترها را ارائه نمی دهند و هنوز به آن حد نرسیده اند. هنوز اسکن فعال و لحظه ای برای کنترل فایل ها یا اپلیکیشن هایی که وارد مموری می شوند  وجود ندارد، یا کنترل دوره ای  و معمول اپلیکیشن هایی که دانلود و نصب می گردند، انجام نمی شود. البته به تازگی برخی برنامه ها مانند Lookout و ESET ویژه اندروید سعی دارند اسکن های لحظه ای را ارائه کنند. 

شما نمی توانید یک بسته امنیتی را روی موبایل تان نصب کرده و خیال تان راحت باشد که کاملا امن و محفوظ خواهید بود. تا زمانی که ابزارهای امنیتی اندروید به بلوغ لازم می رسند، تنها سلاح واقعی شما در مقابل بدافزارهای اندرویدی احساس درونی و هوشیاری خودتان است. هیچگاه اپلیکیشن ها را از منابع غیرمعمول یا مشکوک دانلود نکنید و تنها آنها را از مارکت های مطمئن و معتبر دریافت کنید. هنگام نصب مجوزها و دسترسی های درخواستی هر برنامه را کنترل کرده و سپس به آن اجازه نصب شدن و یا آپدیت خودکار دهید. مرتبا نگهبان خوانده و پیگیر مطالب مربوط به امنیت موبایل در این سایت باشید! مراقب فعالیت های اس ام اس و ارتباط دیتا و اینترنت موبایل خود باشید. و به صورت دوره ای و میان دوره قبض موبایل خود را چک کنید. 

نکته: دارندگان موبایل دائمی همراه اول در هر لحظه می توانند با شماره 09990 تماس گرفته و از طریق تلفن گویا درخواست قبض میان دوره کنند. دارندگان موبایل دائمی ایرانسل هم با ثبت نام در خدمات کنترل حساب اینترنتی (e Care) سایت این شرکت می توانند به صورت آنلاین میزان کارکرد تلفن خود را کنترل کنند.

نتیجه گیری

داستان با این سوال آغاز شد که: آیا برنامه های آنتی ویروس روی اندروید کارایی دارند؟ جواب ساده هم این است که: بله! آنها می توانند مفید باشند، حتی اگر نتوانند دفاع و حفاظت همه جانبه ای از شما کنند و یا حتی اگر به اندازه همزادهای کامپیوتری شان قدرتمند نباشند. صدها نوع بدافزار اندرویدی آن بیرون انتظار شما را می کشند، اما بهترین قسمت داستان این است که اگر شما به شکل عادی و مطمئن از موبایل تان استفاده کنید، آنها چندان راه نفوذی به سیستم شما ندارند. 

همچنین اگر تهدید بدافزارها دنیای اندروید را به شکل روزافزونی در بر گرفته است، اما شرکت های امنیتی هم مشتاقانه تلاش می کنند با سرویس های ویژه و سودمندی که می تواند در بسیاری اوقات مفید هم واقع شوند، محصولات شان را به شما بفروشند.

هرچند که هنوز این اپلیکیشن های امنیتی آنقدر زبده و کارآمد نیستند که در دنیای واقعی به جنگ بدافزارها بروند، اما حداقل این است که ابزارهای بسیار کارآمدی از قبیل ردیابی از راه دور، حذف اطلاعات از راه دور، پشتیبان گیری از اطلاعات و … را در اختیار شما می گذارند. تنها به خاطر داشته باشید که هنوز هیچ برنامه امنیتی موبایلی نمی تواند جایگزین حس ششم شما و تصمیمات درست تان شود.

- روش هایی برای امنیت بیشتر، یافتن اپلیکیشن های مطمئن و اجتناب از ویروس ها در اندروید - قسمت اول

- تنظیمات سطوح دسترسی برای حفاظت از امنیت اطلاعات در برابر نرم افزارهای اندروید - قسمت اول

تا به حال صحبت های زیادی در خصوص امنیت موبایل کرده ایم و همیشه از نقاط ضعف آنها و شیوه استفاده امن گفته ایم. لیست موبایل های ناامن اندرویدی سال ۲۰۱۱ را منتشر کرده ایم و به انتشار مصاحبه با هکر ابزارها و موبایل های اپل پرداخته ایم. اما چرا در کنار همه این داستانها از تلفن های امن و مطمئن صحبت نکنیم؟ فکر می کنید کدام اسمارت فون مورد تایید پنتاگون و وزارت دفاع آمریکا باشد؟

احتمالا تا به حال زیاد شنیده باشید که امن ترین موبایلی که رسما توسط پنتاگون تایید شده و توسط روسای جمهور و مقامات امنیتی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد محصولات بلک بری هستند. حال پنتاگون نسخه ای از اندروید را که بر روی سخت افزار دل اجرا می شود، برای استفاده رسمی در وزارت دفاع (در کنار بلک بری) مورد تایید قرار داده است.

البته این بدین معنی نیست که کارکنان وزارت دفاع می توانند از هر تلفن اندرویدی که بخواهند استفاده کنند. پنتاگون تنها موبایل های دل که اندروید نسخه ۲.۲ روی آنها نصب شده باشد را تایید نموده است. نکته جالب اینجا است که شرکت دل به تازگی تولید تلفن های دل استریک با اندروید ۲.۲ را متوقف کرده است. اما با توجه به این اعلام نظر پنتاگون، تلفن Dell Venue را با اندروید ۲.۲ برای استفاده کارکنان وزارت دفاع عرضه نموده است.

چرا وزارت دفاع اندروید را انتخاب کرد؟

دلیل این امر ساده است: متن باز بودن این پلتفرم. سایت استارز اند استریپس در گزارشی می گوید: « اندروید که توسط گوگل و شرکت های دیگر توسعه یافته، برنامه ای متن باز است که می تواند به سادگی برای کارهای مختلف پیکربندی شود.  برای مثال بخش فنی وزارت دفاع به سادگی می تواند برنامه های امنیتی لازم را تولید و بر روی آن نصب کند.»

ارتش هم قبلا آزمایش های گسترده ای را بر روی نمونه اولیه ای از نوعی ابزار موبایل مانند انجام داده که قرار بود استفاده چندگانه ای داشته باشد. این ابزارها می توانست تاکتیک های نظامی را هم تغییر دهد.

این سایت می گوید تنها دلیل تایید نشدن iOS هم این بوده که اپل زیادی سفت و سخت به سیستم عاملش چسبیده و کنترل بسیار زیادی بر روی این پلتفرم دارد.

چرا تشکیلات دولتی نمی توانند از iOS استفاده کنند؟

استفاده از آیفون اپل یا سیستم عامل iOS به صورت رسمی توسط دولت ها کاری پرخطر و ریسک پذیر است. به خصوص وقتی قرار باشد توسط دولتهای غیر آمریکایی به صورت رسمی مورد استفاده قرار گیرد. چندی قبل مشخص شد که اپل از طریق چیپست جی پی اس داخلی اش حرکات شما را پیگیری و ثبت می کند. مثلا هنگامی که رئیس مجلس انگلیس از آی پد استفاده می کند، هر چیزی که وی بخواهد روی آی پد بریزد باید از آی تیونز استفاده کند که احتمالا آنها را روی سرورهای اپل قرار می دهد. اگر وی از آی کلود استفاده کند، آنگاه هر اطلاعاتی که بر روی اکانت کلودش نگهداری کند، در اختیار شرکت اپل خواهد بود. خب، این موضوع به صورت بالقوه برای نهادهای دولتی یک خطر امنیتی است که اپل از هر کار و عمل آنها آگاهی داشته و به نسخه ای از فایل های شان دسترسی داشته باشد. 

از دیگر سو، اندروید هیچ چیزی شبیه آی تیونز ندارد که داده های شما را پیگیری کرده و اطلاعات مربوط به آنها را ثبت نماید. همچنین از آنجایی که اندروید باز متن است، می تواند بسیار امن تر باشد و افراد متخصص و خبره می توانند خط به خط کدهای آن را کنترل کنند تا هرگونه حفره و باگ امنیتی ممکن را یافته و به سرعت آن را رفع کنند. در صورتی که انجام چنین کاری در آی پد یا آیفون کاملا غیرممکن است.

اما به گمانم همین باز متن بودن و امکان هرگونه دستکاری، می تواند خود خطری بالقوه برای کاربران تازه کار باشد که بارها در نگهبان به آن اشاره کردیم. پس باز هم در استفاده از موبایل های تان نکات امنیتی را فراموش نکرده و با دقت و هوشیاری عمل کنید.

تفاوتی ندارد که اسمارت فون شما از چه سیستم عاملی بهره می برد، اولین خط دفاعی در مقابل بدافزارها خود شما و حس ششم تان هستید.

طبق نظر پاندا لبز (PandaLabs)، جاسوسی سایبری، همراه با تجاوز به حریم خصوصی و حملات شبکه های اجتماعی با افزایش استفاده از موبایل و تبلت ها روز به روز راحت و سهل تر شده است و در حال تبدیل به منبع اصلی افزایش تهدیدات امنیتی در ماه ها و سالهای آینده است.

جاسوسی سایبری که شرکت ها و آژانس های دولتی در سراسر دنیا را هدف قرار داده است، در حال چیره شدن بر دورنمای امنیت اطلاعات ملی و تجاری است و البته در این میان اطلاعات طبقه بندی شده و دیگر داده های حفاظت شده هم از دست آن در امان نمانده اند. تروجان ها تبدیل به سلاح های مورد علاقه هکرها برای حمله به این هدف های با حساسیت و اهمیت بسیار بالا شده اند.

لویس کرونز، مدیر فنی پاندا لبز می گوید: «ما در دنیایی زندگی می کنیم  که تمام اطلاعات به شکل دیجیتال هستند و لذا اگر شما دانش کافی داشته باشید به آنها دسترسی خواهید داشت. جاسوس های امروزی لازم نیست که برای سرقت اطلاعات به ساختمانی نفوذ کنند. آنها تنها کافی است که به حد کافی از توانایی و دانش کامپیوتری دست پیدا کنند، تا بتوانند انتقام غارتگر خود را آشکار کنند و بدون اینکه از تخت خواب شان بیرون بیایند، حتی به شرکت هایی که بهترین حفاظ های امنیتی را دارند، دست پیدا کنند.»

مصرف کنندگان همچنان هدف جرایم سایبری خواهند بود که همچنان به دنبال کشف راه های پیچیده تر و بهتری برای هدف قرارا دادن سایت های فعالیت های اجتماعی و سرقت اطلاعات شخصی افراد هستند.  تکنیک های مهندسی اجتماعی کاربران معمولی را تبدیل به سلاح هایی با شخصیت قابل شناسایی برای هکرهای زرنگ می کند، تا کمتر ردپایی از خود بر جای بگذارند.

کرونز می گوید: «شبکه های اجتماعی فضایی را ایجاد می کنند که کاربران احساس امنیت می کنند و با فراغ بال به فعالیت و ارتباط با دوستان و خانواده سان می پردازند. مشکل اینجا است که حمله کنندگان بدافزارهایی تولید می کنند که این مزیت را دارند که حس کاذب امنیت را تلقین می کنند تا بتوانند به گسترش خود کمک کنند. این برای مجرمان سایبری بسیار ساده است که کاربران را با یک پیام ساختگی عمومی مانند (نگاه کن، تو هم توی این ویدیو هستی!) گول بزنند. گاهی اوقات حس کنجکاوی بدترین دشمن ما در فضای مجازی است.»

در ادامه لیستی از پیشگویی های پاندا لبز در خصوص مهمترین تهدیدات امنیتی سال 2012  را می توانید ببینید:

بد افزارهای موبایل: یک سال قبل، پاندا لبز یک نوسان شدید را در حملات سایبری علیه تلفن های همراه پیشبینی کرد و حقیقت این بود که اندروید در سال ۲۰۱۱ تبدیل به هدف شناره یک خرابکاران سایبری شد. این الگو در سال ۲۰۱۲ هم با تمرکز بر روی الگو های پرداخت موبایلی و استفاده از NFC (همراه با محبوبیت همه گیر اپلیکیشن های این تکنولوژی) ادامه خواهد یافت.

بدافزارهای تبلت ها: تا کنون تبلت ها سیستم عامل هایی همانند اسمارت فون ها داشته اند، لذا آنها مورد حمله بدافزارهایی همانند موبایل های هوشمند قرارگرفته اند. اما با توجه به استفاده روز افزون مردم از تبلت ها و ذخیره اطلاعات حساس بر روی آنها، باید منتظر علاقه بیش از حد خرابکاران اینترنتی به این ابزارها باشیم.

بد افزار برای مک: همانگونه که بازار مشتریان مک رو به رشد است، تعداد تهدیدات و خطرات پیش روی این ابزار و سیستم عامل آن هم افزایش خواهد یافت. خوشبختانه کاربران مک امروزه بیش از گذشته آگاه شده اند ک ه آنها دیگر در برابر حملات بدافزارها ایمن نیستند و استفاده از برنامه های آنتی ویروس و مراقبت از سیستم عامل در میان آنها رشد چشمگیری داشته است. تعداد بدافزارهای مک در سال ۲۰۱۲ باز هم رشد صعودی را تجربه می کند، هرچند که این رشد نسبت به پی سی سرعت کمتری خواهد داشت.

بد افزار های PC: بدافزارهای پی سی ها و سیستم عامل ویندوز در چند سال گذشته رشد نمایی و صعودی چشمگیری داشته اند و همه نشانه ها خبر از ادامه این روند در سال ۲۰۱۲ می دهند. تروجان ها به گونه ای طراحی می شوند که بی سرو صدا بر روی کامپیوتر های کاربران بنشینند. اطلاعات آنهار را دزدیده و به اربابان انتقال دهند. و این اسلحه همچان پرکاربردترین جنگ افزار خرابکاران اینترنتی در سال آینده خواهد بود. به گونه ای که بیش از ۷۵ درصد بدافزارهایی که در سال ۲۰۱۲ متولد می شوند، تروجان خواهند بود.

حمله به مشاغل کوچک و متوسط: این روزها موسسات مالی به خوبی در برابر بدافزارها محافظت شده اند. اما مشاغل کوچک تر، اهداف ساده تر و ارزان تری برای حمله هستند و بانک اطلاعاتی مشتریان شان می تواند یک گنجینه نهفته خوش آب و رنگ واقعی برای هکرها باشد. به خصوص اگر اطلاعات کارت اعتباری و دیگر مشخصات مالی به صورت کاملا واضح و متن سر راست ذخیره شده باشد. متاسفانه بسیاری از شرکت های کوچک و متوسط تیم امنیتی اختصاصی ندارند که همین موضوع آنها را بسیار بیشتر آسیب پذیر کرده و در معرض خطرات قرار می دهد.

ویندوز 8: علی رغم اینکه تا نوامبر ۲۰۱۲ خبری از این سیستم عامل نخواهد بود، پیش بینی می شود  که نسخه بعدی سیستم عامل مایکروسافت، به خرابکاران سایبری فرصت های جدیدی برای ایجاد برنامه های مخرب ارائه کند. ویندوز هشت به کاربران اجازه می دهد که برنامه های بدافزار را در آن واحد برای ابزارهای مختلفی از قبیل پی سی، تبلت و اسمارت فون توسعه دهند. البته این خطر تا سال ۲۰۱۳ چندان جدی نخواهد بود.

هکرهای چینی می گویند که موفق شده اند به سرورهای اتاق بازرگانی آمریکا نفوذ کنند. طبق گزارش منتشر شده در وال استریت ژورنال مهاجمان به تمامی اطلاعات ذخیره شده بر روی سرورها (از  جمله اطلاعات سه میلیون عضو اتاق) دست پیدا کرده اند. 

در حالی که هنوز به درستی مشخص نیست که چگونه چنین نفوذ سخت و سهمگینی رخ داده است و دقیقا چه اطلاعاتی به سرقت رفته، وال استریت ژورنال می گوید این حمله احتمالا بیش از یک سال قبل اتفاق افتاده باشد و مربوط به زمانی است که جابجایی بزرگی در ۳۰۰ آدرس مهم اینترنتی اتفاق افتاد. در می ۲۰۱۰ بود که نفوذ در این سایت ها کشف و جلوی آن گرفته شد. ظاهرا اف بی آی به اتاق بازرگانی اخطار داده بوده که چینی ها اطلاعات را سرقت کرده اند. جای شگفتی هم نیست که چین می گوید که هیچ ایده ای در خصوص چگونگی وقوع این اتفاق ندارد و هیچ شواهدی برای تایید آن در اختیار ندارد و همچنین هیچ اتهامی را قبول نمی کند.

دیوید چاورن مسئول اجرایی اتاق می گوید: «چیزی که در خصوص این اتفاق غیر عادی بوده است، این است که به شکل کاملا واضحی شخصی بسیار حرفه ای مبادرت به انجام این کار کرده است. کسی که دقیقا می دانسته ما چه کسی هستیم. کسی که دقیقا افراد معینی را هدف قرار داده و از ابزار حرفه ای خاصی هم برای نفوذ و جمع آوری اطلاعات استفاده کرده است.»

اطلاعاتی که در اختیار رسانه ها قرار گرفته اذعان می دارد که در این حمله از ابزاری استفاده شده که حمله کنندگان را قادر می ساخته به جستجو بر اساس کلیدواژه های خاص در اسناد موجود در شبکه داخلی اتاق بازرگانی آمریکا بپردازند و به مواردی مانند اطلاعات مالی و بودجه ها دست پیدا کنند. البته اتاق ادعا می کند که تنها اطلاعات ۵۰ نفر از اعضا به سرقت رفته است.

این مطلب، مصاحبه کاملی است که وب سایت انگجت با «دکتر چارلی میلر» انجام داده است. دکتر میلر فارغ التحصیل رشته ریاضی از دانشگاه نوتردام است. او حدود 5 سال در آژانس امنیت ملی (NSA) به شغل رمزنگاری مشغول بود. پس از ورود به دنیای افسارگسیخته و بسیار هیجان انگیز تحلیل امنیت، میلر نخستین فردی بود که برای نخستین بار توانست باگ هایی در باتری مک بوک ایر و باگ های متعددی در سیستم عامل مک او اس ایکس و مرورگر سافاری پیدا کند. او با این کار، هزاران دلار پول به جیب خود سرازیر کرد. دکتر میلر که شاید او را به عنوان هکر یا محقق امنیتی بشناسید، با هک کردن باتری لپ تاپ های اپل، در مسابقه کنفرانس امنیتی هکرهای کلاه سیاه برنده و به این ترتیب مشهور شد. 

نگهبان: حفره امنیتی در لپ تاپ های اپل، هک باتری می تواند باعث نابودی آنها شود

کمتر از دو ماه پیش، دکتر میلر با قطعیت تمام و با دلیل علمی اعلام کرد، در سیستم عامل iOS نیز حفره امنیتی وجود دارد. البته این بیانیه همان و اخراج شدن او از شبکه برنامه نویس های فروشگاه اپل نیز همانا! این کار دکتر میلر به بیرون رانده شدن از جمع برنامه نویس های اپل و گرفتن لقب دیوانه منجر شد. 

اکنون در این مطلب، پرسش و پاسخ های انگجت و دکتر چارلی میلر در مورد اپل، iOS، امنیت، فناوری، سندباکسینگ و مزایا و معایب امنیت مدرن و همچنین فراز و نشیب فعالیت های فن شناسان و تکنولوگ ها را مطالعه می کنیم. 

• آن طور که از پروفایل شخصی شما مشخص است، مدرک دکترا در رشته ریاضی از دانشگاه نوتردام دارید. بعد از فارغ التحصیلی نیز به مدت 5 سال در آژانس امنیت ملی (NSA) که شرکتی دولتی است مشغول به کار بوده اید. چه چیزی شما را به سمت امنیت نرم افزار و دست آخر هکر شدن کشاند؟

خب! کار من در آژانس امنیت ملی، رمزنگاری (cryptography) بود. رشته تحصیلی من نیز ریاضی است. این دومساله کاملا در راستای یکدیگر هستند و تطابق کامل دارند. البته ناگفته نماند، هنگامی که وارد آژانس امنیت ملی شدم چندان شغلم را دوست نداشتم. اما یکی از مزیت های این آژانس این است که کارمندان را طوری آموزش می دهد که بر اساس نیازهای آنها کار کنند و به تدریج این تمایل را در خودشان نیز به وجود بیاورند. بنابراین، در ادامه کار از این روند خوشم آمد و به نظر کار جالبی بود. آنها نیز به خوبی مرا در این زمینه آموزش دادند. در آن 5 سال، علاوه بر آنکه برای آژانس امنیت ملی کار می کردم، تحت آموزش های کاملی نیز قرار داشتم. بنابراین، بعد از خروج از آنجا شغلی مرتبط با امنیت نرم افزارها پیدا کردم.

• نخستین بار، چه چیزی باعث شد تا در مسابقه PWN 2 OWN در سال ۲۰۰۸ میلادی شرکت و مک بوک ایر اپل را هک کنید؟

باور کنید یا نه، در آن زمان هیچ کس قبول نداشت که مک های اپل آسیب پذیر هستند. بنابراین، به دنبال راهی بودم تا به مردم بگویم: «آی مردم! اینها فقط یک مشت کامپیوتر هستند. آنها باگ دارند، آسیب پذیر هستند، کدهای مخرب دارند و می توانند از شما بهره کشی کنند.» اما مردم این موارد را نه می دیدند و نه قبول داشتند. من بارها به این مطلب اشاره کرده بودم و هیچ کس حرف مرا قبول نمی کرد. اصلی ترین مساله ای که مرا مشتاقانه به سمت این کار می کشید، این بود تا به مردم بفهمانم مک بوک های اپل، از نظر امنیتی بسیار ضعیف تر از آن چیزی هستند که گفته می شود. حتی در مقایسه با ویندوز مایکروسافت نیز باگ بیشتری دارد. به همین دلایل بود که در این مسابقه شرکت کردم. برای اینکه حرف خود را به اثبات برسانم، سیستم امنیت این محصولات را هک کردم و دستگاه ها از کار افتادند. مردم این مساله را باور نمی کردند. حتی بعد از این نمایش نیز مردم ادعا می کردند که من دسترسی به اطلاعات و رمزهای کامپیوترهای اپل داشته ام. اما واقعا این طور نبود. همین مساله دوباره مرا تحریک کرد تا سال بعد نیز، یعنی سال ۲۰۰۹ میلادی دوباره در این مسابقه شرکت کنم.

• این آسیب پذیری را دوباره در چه محصول دیگری پیدا کرده بودید؟

همه باگ ها در مرورگر اپل، یعنی سافاری وجود داشتند. نخستین بار این باگ، در اصل یک دسته باگ بود. اما در سال بعد - ۲۰۰۹  میلادی -   فقط یک باگ در فونت ها وجود داشت که از طریق مرورگر سافاری قابل دسترسی بود. خوبی مسابقه دوم این بود که مردم به تدریج باور می کردند که محصولات اپل نیز از نظر امنیتی قابل هک شدن و نفوذ هستند. همچنین باور کردند، من حقیقت را می گویم و آنها نیز همچون دیگر محصولات الکترونیک آسیب پذیر هستند.

• بیشتر مردم اعتقاد دارند همه فعالیت های شما فقط روی محصولات اپل استوار است. آیا انتخاب این برند دلیل خاصی دارد؟ آیا فلسفه یا رسالت خاصی از این کار دارید یا فقط برای جمع آوری اطلاعات بیشتر به این برند خاص توجه ویژه نشان می دهید؟

شاید بتوانم بگویم، اصلی ترین دلیل من برای انتخاب محصولات اپل این بوده است که بیشتر وسایل الکترونیک من همچون گوشی موبایل یا لپ تاپم، اپل هستند. وقتی من به طور مدام از مک بوک یا آیفون استفاده می کنم، بنابراین چندان هم عجیب نیست که بخواهم باگ این محصولات را پیدا کنم. وقتی از یک محصول استفاده می کنید، دوست دارید بیشترین امنیت را داشته باشد. بنابراین کشف و برطرف  کردن باگ این محصولات در درجه نخست، به نفع خود من بود. البته، مساله دیگری نیز در این انتخاب نقش داشت. در سال ۲۰۰۷ میلادی که من برای نخستین بار به دنبال سوراخ های امنیتی محصولات اپل رفتم، پیدا کردن باگ ها و نفوذ به سیستم آنها بسیار آسان تر بود. در آن زمان، از آنجا که همه تصور می کردند این محصولات هیچ گونه راه نفوذی ندارند و امنییتشان کامل است، هک کردنشان راحت تر بود. زیرا هیچ گونه نرم افزار امنیتی خاصی برای آنها طراحی و تولید نشده بود. باید بدانید، در آن زمان نفوذ به سیستم عامل مک بوک، بسیار آسان تر از هک کردن ویندوز مایکروسافت بود. من در آن زمان سه یا چهار کد مخرب برای OS X می نوشتم، در حالی که برای ویندوز فقط یک کد می توانستم بنویسم. اما در حال حاضر این مساله تغییر کرده است.  هک کردن این سیستم ها چندان هم کار ساده ای نیست. 

زمانی که شما نخستین بار تصمیم گرفتید آسیب پذیری محصولات اپل را از نظر امنیتی امتحان کنید، در مقایسه با سیستم عامل های ویندوز،به نظرتان OS X چقدر باز و آسیب پذیر بود؟

تقریبا می توانم بگویم زیاد. وقتی به سیستم عاملی همچون ویستا یا ویندوز سرور 2003 نگاه می کنید، آنها در آن زمان فناوری هایی برای غیر قابل نفوذ بودنشان داشتند. اما سیستم عامل او اس ایکس اپل، در آن زمان نسخه ای همچون Lion برای مقابله با کدهای مخرب نداشت. در سال ۲۰۰۸ میلادی که من برای نخستین بار در مسابقه هکرها توانستم به سیستم عامل مک بوک نفود کنم، اپل هیچ گونه بسته امنیت اطلاعات (DEP) برای محصولاتش بیرون نداده بود. بنابراین، به راحتی می شد سوراخ های امنیتی را پیدا کرد. در آن زمان می شد برای حافظه و برنامه اجرایی کامپیوتر کدهای مخرب نوشت و بدون هیچ گونه مانعی به داخل آنها نفوذ کرد. اما وقتی در سال ۲۰۰۹ از همان کدها برای نفوذ به سیستم استفاده کردم، موفق به ورود نشدم. و مساله خوشحال کننده این است که Lion موجود در محصولات اپل، کار نفوذ به داخل سیستم عامل را همچون ویندوز 7 بسیار دشوار کرده است. 

بر اساس آن چیزی که نسخه های 10.6  و  10.7  مک او اس ایکس  دیده اید، اپل چه کارهای امنیتی برای این سیستم عامل انجام داده است؟

آنها بسیاری از باگ ها و سوراخ های امنیتی این سیستم عامل را برطرف کرده اند. اما اینکه بگوییم دقیقا چه کارهایی انجام داده و چه پروسه هایی پشت سر نهاده اند، چندان کار ساده ای نیست. به ویژه اینکه بخواهیم این روند را با دیگر سیستم عامل ها نیز مقایسه کنیم. اما چیزی که می توان به خوبی اشاره کرد، همان موردی است که در بالا نیز گفتم. اپل، فناوری ضد نفوذ بسیار کارآمدی را برای محصولاتش تولید و آنها را به آن مجهز کرده است. ASLR که سازمان دهنده حافظه و DEP که جداساز کدها از دیتاها است، موارد امنیتی قابل توجهی هستند که محصولات جدید اپل از آنها بهره می برند. محصولات اپل، به طور پیش فرض با امنیت بالا ساخته و فروخته می شوند. Lion نیز با قابلیت سندباکسینگ (Sandbox) برای سافاری معرفی شده است. با وجود این افزارهای جدید، نفوذ به سیستم عامل و مرورگر اپل بسیار دشوارتر از پیش است.

خب، هیچ یک از ما نمی توانیم ۲۴ ساعت روز مقابل کامپیوتر بنشینیم و مراقب باشیم که سایت مان دائما آنلاین بوده و به درستی کار کند. همچنین مهمتر از آن هنگامی که سایت روی کامپیوترمان بالا نمی آید، اول از همه باید مطمئن شویم که مشکل از کامپیوتر ما یا شرکت سرویس دهنده اینترنت مان است، یا اینکه هاست سایت مان مشکل پیدا کرده و سایت در همه جا Down شده و با مشکل مواجه شده است. خوشبختانه سرویس های رایگان فراوانی وجود دارند که این مراقبت ۲۴ ساعته را برعهده گرفته و سایت را از نقاط مختلف دنیا کنترل کرده و مرتبا وضعیت آن را به ما گزارش دهند. 

پایین آمدن (Downtime) و در دسترس نبودن سایت، خواه به معنی از دست دادن  سود باشد، خواه تنها به معنی از دست دادن بازدیدکننده باشد، این سرویس ها به شما کمک می کنند که در سریع ترین زمان ممکن از پایین آمد و آنلاین شدن سایت تان آگاه شوید. 

مهمتر از همه این موارد هم این است که هنگامی که سایت شما مورد حملاتی از قبیل DDOS و DOS و غیره قرار گرفته و از دسترس خارج می شود، در اولین فرصت با خبر شده و می توانید به شکل مناسبی عکس العمل نشان دهید. این عکس العمل می تواند هماهنگی های لازم با پشتیبانی هاست برای بالا بردن منابع سیستم، یا کشف و بلاک کردن افراد حمله کننده باشد.

۱- Pingdom

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: یک

ترتیب کنترل کردن: تنظیم کاربر، حداقل بازه زمانی یک دقیقه یک بار

شیوه اخطار دادن: ایمیل، اس ام اس (۲۰ پیامک در ماه)، اپلیکیشن آی فون

پیگدام برادر بزرگ بازار سرویس های مانیتورینگ غیر رایگان است. اما با این حال همیشه یک سرویس پایه رایگان را برای کاربران عرضه کرده است. اما این سرویس تنها به شما اجازه کنترل یک سایت را می دهد، که برای مدیران سرورها چندان خوشایند نیست، اما برای صاحبان سایت ها ابزار کارآمدی به نظر می رسد. اپلیکیشن رایگان آی فون آن هم کار با آن را بسیار لذت بخش تر نموده است. 

۲- Mon.itor.us

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: یک

ترتیب کنترل کردن: سی دقیقه یک بار

شیوه اخطار دادن: مسنجر، ایمیل، اس ام اس، آر اس اس

Mon.itor.us خواهر کوچکتر سرویس Monitis است و تنظیمات ساده و کارآمدی را در اختیارتان می گذارد. این برنامه علاوه بر پیگیری داون شدن های احتمالی سایت  شما، گزارش های مرتب روزانه، هفتگی و ماهانه از آن ایجاد کرده و برای تان ارسال می کند.

۳- InternetSteer

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: یک

ترتیب کنترل کردن: هر ساعت یک بار

شیوه اخطار دادن: مسنجر، ایمیل، اس ام اس، پیجر

اگر اندازه ها برای تان مهم باشند، پس جالب است بدانید که اینترنت استیر بزرگترین سایت ارائه دهنده سرویس مانیتور است و در حال حاضر تقریبا در حال کنترل بیش از ۱.۷ میلیون سایت در سراسر دنیا است. اگر چه این شرکت مورد حجوم انتقادات فراوان برای مشکلاتش در بازار ایمیل است، اما در خصوص مانیتور سایت ها می تواند علاوه بر تنظیم چندین شیوه تماس برای اخطار دادن به شما، گزارش های هفتگی هم در اختیارتان می گذارد.

۴- Uptrends

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: یک

ترتیب کنترل کردن: سی دقیقه یک بار

شیوه اخطار دادن: تنها از طریق سایت

خدمات رایگان Uptrends بیشتر برای افرادی مناسب است که می خواهند گزارش های آنلاین و آفلاین بودن سایت را در اختیار مشتریان شان قرار دهند و چندان نیازی به اختار لحظه ای و با خبر شدن از آفلاین شده و پایین آمدن سایت شان ندارند. تنها کافی است که کد مربوطه را یک بار درون سایت تان قرار دهید، آنگاه Uptrends مرتبا در بازه های ۳۰ دقیقه ای به کنترل سایت شما از طریق سرورهایش در سراسر دنیا می پردازد. کاربران سایت شما هم با کلیک بر روی دکمه کد قرار گرفته در سایت می توانند گزارش مرتبط به ۲۴ ساعت، هفته یا ماه گذشته سایت تان را مشاهده کنند.

۵- BasicState

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: نامحدود

ترتیب کنترل کردن: پانزده دقیقه یک بار

شیوه اخطار دادن: ایمیل، اس ام اس

این سایت گزینه بسیار مناسبی برای شرکت های خدمات هاست و دامین و مدیران سرور است. زیرا می تواند وضعیت آپ تایم تعداد نامحدودی سایت را در فاصله های ۱۵ دقیقه ای کنترل کرده و به شما گزارش دهد. در صورت بروز مشکل هم گزارش ها از طریق ایمیل و اس ام اس برای تان ارسال خواهد شد. این سیستم همچنین قابلیت تولید گزارش های روزانه و آرشیو ۲ هفتگی از گزارش ها را دارد.

۶- Montastic

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: سه

ترتیب کنترل کردن: سی دقیقه یک بار

شیوه اخطار دادن: ایمیل، آر اس اس، ویجت مخصوص مک و پی سی

این سایت خدماتش را تحت شعار افسانه ای «خدمات رایگان مانیتور وب سایتی که هیچگاه خاموش نمی شود» ارائه می دهد.  سرویسی متن باز که سرور هایی در نقاط مختلف آمریکا دارد و برای سایت هایی که کاربرانش بیشتر از آمریکا باشند انتخاب ویژه ای خواهند بود. پرداخت هزینه تنها باعث افزایش تعداد سایت های قابل مانیتور و کاهش مدت زمان کنترل خواهد شد.

۷- Are My Sites Up?

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: پنج

ترتیب کنترل کردن: بیست و پنج بار در روز

شیوه اخطار دادن:

گزینه های رایگان سرویس Are My Sites Up؟ کنترل کردن پنج سایت در بازه های زمانی ۲۵ بار در روز. همچنین همراه با تعداد نامحدود اس ام اس و ایمیل روزانه برای ارسال اخطارهای داون شدن سایت. البته این همه داستان نیست و شما می توانید یک صفحه اچ تی ام ال حاوی کدهای خطای احتمالی که باعث پایین آمدن سایت شده اند را هم در اختیار داشته باشید. خرید اکانت پرمیوم یا ویژه هم باعث می شود که برنامه ویژه آیفون را جهت دیدن اخطارها داشته باشید.

۸- Site24x7

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: یک

ترتیب کنترل کردن: هر ساعت یک بار

شیوه اخطار دادن: ایمیل

سرویس رایگان سایت Site24x7.com تقریبا خیلی ابتدایی است. کنترل تنها یک آدرس سایت در بازه زمانی هر یک ساعت یک بار که تنها اخطار ارسالی در شرایط خاص به صورت ایمیلی صورت می گیرد. این برنامه یکی از چندین سرویسی است که توسط این کمپانی برای وب مسترها عرضه می گردد. از ابزارهای این سرویس می توان به کنترل آپ تایم بودن سایت، آنالیز زمان لود صفحه و ابزارهای جستجوی DNS/IP اشاره کرد.

۹- 100Pulse

تعداد سایت هایی که می توانید مانیتور کنید: دو

ترتیب کنترل کردن: پانزده دقیقه یک بار

شیوه اخطار دادن: ایمیل، آر اس اس، گوگل گجت

این سرویس علاوه بر اینکه دو سایت شما را مرتبا کنترل کرده و با ایمیل و آر اس اس به شما مشکلات را اطلاع می دهد، می تواند ویجت گوگل آن را به صفحه iGoogle خود اضافه کنید تا دراولین فرصت ممکن از داون شدن سایت تان مطلع شوید. البته با پرداخت هزینه می توانید امکانات بیشتری را هم در اختیار داشته باشید، اما سرویس رایگان این سایت تقریبا همه نیازهای اولیه یک صاحب سایت را پوشش می دهد. 

این مطلب، مصاحبه کاملی است که وب سایت انگجت با «دکتر چارلی میلر» انجام دادهاست. دکتر میلر فارغ التحصیل رشته ریاضی از دانشگاه نوتردام است. او حدود 5 سال درآژانس امنیت ملی (NSA) به شغل رمزنگاری مشغول بود. پس از ورود به دنیایافسارگسیخته و بسیار هیجان انگیز تحلیل امنیت، میلر نخستین فردی بود که برای نخستینبار توانست باگ هایی در باتری مک بوک ایر و باگ های متعددی در سیستم عامل مک اواس ایکس و مرورگر سافاری پیدا کند. او با این کار، هزاران دلار پول به جیب خود سرازیر کرد.

در قسمت اول این مصاحبه در خصوص دلایل گرایش دکتر میلر به مسایل امنیتی و هکر شدن وی صحبت کردیم و از وی درباره امنیت دستگاه های اپل و چرایی علاقه او به این ابزارها پرسیدیم. حال در بخش پایانی بیشتر با نظریات این هکر-محقق در خصوص مسائل امنیتی و امنیت سیستم عامل های موبایل آشنا می شویم.

چیزی که کاملا مشخص و واضح است، نقص و معایبی است که iOS اپل دارد. آیا شما فکر می کنید سیستم عامل  اندروید نیز این اشکالات را دارد؟ یا، سیستم عامل گوگل آسیب پذیر تر از iOS است؟

من iOS را همه جانبه مورد تحقیق و کنکاش قرار داده ام. با آن کار کرده ام و سوراخ های امنیتی آن را به خوبی می دانم. iOS و اندروید دو فلسفه جدا از هم دارند. اپلی ها روش متفاوتی را برای حفظ امنیت محصولاتشان در پیش گرفته اند. iOS  به هیچ عنوان به کاربر اجازه نصب نرم افزارهای جانبی و در نتیجه بدافزارها را نمی دهد. اما در اندروید می توانید هر برنامه و نرم افزاری را می خواهید روی گوشی نصب و آن را اجرا کنید. شاید این مساله به طور کلی جالب باشد، اما از نظر امنیتی خطرناک است. زیرا کاربر می تواند بدون آگاهی، یک بدافزار را دانلود و آن را روی گوشی نصب و اجرا کند. 

روشی که اندروید در پیش گرفته، راهی است که ویندوز سال هاست در آن مسیر قرار دارد. این خود کاربر است که باید حواسش را جمع کند تا مورد حمله هکرها قرار نگیرد. اما در محصولات اپل، این مساله کاملا برعکس است. این اپل است که کنترل همه چیز را به دست گرفته است. آنها از همان ابتدا اجازه نصب هیچ گونه نرم افزار جانبی را به کاربر نمی دهند و فقط باید نرم افزارهای موجود در فروشگاه اپل را خریداری، دانلود و نصب کنید. این مساله از نظر امنیتی بسیار درست و کارآمد است. زیرا همه محصولات موجود در فروشگاه اپل، از غربال امنیتی عبور کرده اند و کاربر صددرصد مطئن است که نرم افزار موجود، بدافزار نیست. تنها ایراد این روند، آن است که نمی توانید برنامه های جانبی مورد علاقه خود را نصب و استفاده کنید. همان طور که می دانید، تعداد بدافزارهایی که به راحتی به سیستم عامل اندروید نفوذ می کنند کم نیستند. اما iOS این مشکلات را ندارد.

به نظر شما جیل‌برک کردن دستگاه هایی مبتنی بر  iOS یا روت کردن اندرویدی ها کار درستی است یا تصور می کنید معایب این کار بیشتر از مزیت های آن است؟

بدون شک، با جیل‌برک کردن دستگاه های مبتنی بر iOS، امنیت اطلاعات گوشی یا تبلت خود را مورد تهدید قرار می دهید. شما با این کار کدهای امنیتی را از بین می برید و به همین دلیل است که می توانید همه برنامه های موردعلاقه تان را از فروشگاه اینترنتی دانلود و روی گوشی نصب کنید. وقتی هم که می توانید هر نرم افزاری را نصب کنید، یعنی می توانید بدون اطلاع بدافزارها را نیز به گوشی خود راه بدهید و امنیت اطلاعات خود را به خطر بیندازید. این مواردی است که همه آن را می دانند. اما حفاظت در اینجا معانی گسترده تری دارد. شکستن قفل های امنیتی آیفون یا آی پد، کدهای بیشتر به سیستم اضافه می کند و به موجب آن، همه برنامه ها در ریشه سیستم عامل اجرا می شود. به عنوان مثال، ممکن است سرور SSH که به عنوان root اجرا می شود. یا نرم افزارهای دیگری که نصب می کنید نیز به صورت ریشه ای اجرا می شوند. منظور از این نوع root این است که خواندن و نوشتن داده ها سطح دسترسی بالاتری در سیستم انجام می شود که یک سیستم عامل iOS دست نخورده هیچگاه چنین اجازه ای را نمی دهد.

به این ترتیب، شما می توانید همه برنامه ها را روی گوشی خود اجرا کنید. جیلبرک کردن باعث خاموش شدن کدهای حفاظتی حافظه دستگاه می شوند. به همین دلیل، نفوذ و هک کردن چنین گوشی هایی بسیار ساده است. زیرا هیچ گونه کنترل امنیتی ندارند. گوشی های جیلبرک شده به صورت خودکار بسیاری از کدهای گوشی را غیرفعال می کنند. بخش اعظم این کدها را کدهای امنیتی تشکیل داده اند. بنابراین به راحتی می توان به آنها نفوذ کرد. 

اینکه جیلبرک کردن کار درستی است و ارزشش را دارد یا خیر، بستگی به خود کاربرها دارد. اگر نرم افزاری هست که آنها واقعا تمایل به داشتنش دارند، شاید پذیرفتن ریسک این خطرات نیز برایشان آسان است. اما من به شخصه به دلیل تحقیقاتی که انجام می دهم، گوشی خود را جیل برک می کنم. 

از نظر امنیت کلی دستگاه ها، از مک گرفته تا دسک تاپ ها، به نظر شما کدام شرکت بهترین امنیت را در سیستم عامل خود اجرا می کند؟ آیا به نظر شما webOS در مسیر امنیتی  درستی قرار دارد؟

سوال خوبی است. در گذشته، تفاوت های بسیاری بین سیستم عامل ها وجود داشت. اما امروزه، تقریبا همه آنها مشابه یکدیگر عمل می کنند. تقریبا نمی توان گفت کدام شرکت بهتر از آن یکی است. همه آنها خوب هستند. به هیج وجه دوست ندارم بگویم یک سیستم عامل بهتر یا بدتر از دیگری است. همه آنها واقعا از نظر امنیتی مشابه هم عمل می کنند و تفاوت های بسیار کمی بین آنها وجود دارد. 

یک سوال سخت! آیا فکر می کنید حذف شدن شما توسط اپل از شبکه برنامه نویس های فروشگاه اینترنتی اپل، کار بیرحمانه و افراطی بوده است؟ اگر هنوز برای آنها کار می کردید، دوست داشتید چه کاری انجام دهید؟

اینکه آیا این کار بی رحمانه یا افراطی بوده است، من نظری ندارم. من قوانین سایت آنها را شکسته بودم و اپل به طور قانونی این حق را داشت که اکانت مرا حذف کند. این مساله برای من چندان هم مهم نبود. من واقعا اهمیتی به این اتفاق نمی دهم. چیزی که برای من خیلی اهمیت داشت این بود تا مردم از این اشکالات آگاه شوند. برای من مهم بود که کاربران اپل  مورد حمله هکرها یا بدافزارها قرار نگیرند. این کار باعث شد امنیت این دستگاه ها بیشتر شود. به طوریکه که iOS دارها هرگز به بدافزار آلوده نمی شوند.  

صرف نظر از نتیجه کار، همه فکر من این بود که کاربرها باید در مورد امنیت وسایلشان بدانند. بنابراین تصمیم به انجام این کار گرفتم. هنوز کاربرها نرم افزارهای بسیاری از این فروشگاه دانلود می کنند و این مساله واقعا عالی است. بسیار خوب است که آنها همچنان تمایل به دانلود نرم افزارهای من دارند. من هیچ گاه به اینکه اپل کوته نظری کرده و اکانت مرا حذف کرده است، اهمیتی نمی دهم. زیرا قصد من اطلاع رسانی به مردم و کاربران محصولات اپل بود و به هدف خود نیز رسیدم. از اینکه دیگر برنامه نویس فروشگاه اپل نیستم، ناراحت نیستم. 

آیا فکر می کنید می توانید اکانت خود را بازگردانید؟

(با خنده) نمی دانم چگونه می توان این کار را کرد. شاید بتوان این کار را کرد! اما در واقع نظری در مورد بازگرداندن اکانت خود ندارم.

مثلا شاید با یک نامه عذرخواهی بتوانید اکانت تان را دوباره فعال کنید؟

من هیچ دلیلی برای عذرخواهی کردن نمی بینم. کاری که من انجام داده ام، چیزی نبوده که نیاز به عذرخواهی داشته باشد. اگر باز حق انتخاب داشتم، دوباره همین کار را انجام می دادم. زیرا همان طور که بارها تکرار کردم، هدف من از این کار این بوده که مردم بیشتر در مورد امنیت دستگاه هایی بدانند که روزانه از آنها استفاده می کنند. این مساله بسیار ارزشمندتر از اکانت 99 دلاری من است.

در حال حاضر، نظر شما در مورد اپل و امنیت محصولاتش چیست؟

اپل نسبت به سال های گذشته، از نظر امنیتی بسیار پیشرفت کرده است. اگر به گذشته آیفون که در سال 2007 میلادی برای نخستین بار معرفی و عرضه شد نگاه کنید، می بینید که امنیت آن در حد فاجعه بوده است. مرورگر وب به صورت ریشه ای اجرا می شد. هیچ گونه سندباکسینگی وجود نداشت. آیفون اولیه، از وجود کدی برای ورود یا هر مورد امنیتی دیگری بی نصیب بود. اگر آن آیفون را با آیفون های کنونی مقایسه کنید، موبایل های الان واقعا امن هستند. در مورد خود اپل و افرادی که در آن مشغول به کار هستند نمی توانم نظری بدهم. جامعه کاری اپل یک جامعه کاملا بسته و محدود است. من می دانم که آنها افراد باهوشی استخدام می کنند و خیلی راحت نیز آنها را با حقوق کامل اخراج می کنند. متاسفانه، این رویداد آخر کمی دیدگاه مرا نسبت به اپل تغییر داده است.

در آخر، چه صحبتی برای آن دسته از افرادی دارید که تمایل دارند قدم در راه شما بگذارند و یک تحلیل گر امنیت بشوند؟

من این سوال را بارها شنیده ام. بسیار سخت است که کسی بخواهد پا در جای پای من بگذارد. زیرا هر کسی نمی تواند به آژانس امنیت ملی راه پیدا کند و تحت تعلیمات و آزمایش های آنها قرار بگیرد. اما از طرفی هم، باید به علاقه مندان این مسیر بگویم که می توانند با مطالعه و تحقیقات مستمر و دایمی، برنامه ها، نرم افزارها و وسایل را مورد آزمایش قرار دهند و حفره های امنیتی آنها را – اگر دارند – پیدا کنند. 

نرم افزارهایی که من نوشته ام را دانلود کنند. ببینند که چگونه کار می کنند. نقص و اشکال آن کجاست؟ چگونه می توان از آن استفاده کرد. امنیت کامپیوتر علمی است که به تمرین بسیار نیاز دارد. باید فرضیه های خود را اجرا کنید. این علم چیزی نیست که در دانشگاه ها بتوان آن را یاد گرفت. بلکه شدیدا بر تجربه و تمرین استوار است. باید کدهای مخرب را بشناسید، راه های نفوذ را بلد باشید. زمانی که من در  NSA تحت آموزش بودم، کار خاصی انجام نمی دادم فقط در حال آموختن چیزهایی بودم که می توانستم بعد از پایان دوره ام، آنها را انجام دهد. به نظر من بهترین راه برای تبدیل شدن به یک تحلیل گر امنیتی بسیار خوب، رفتن به عمق کار است. شما باید اول یک هکر باشید تا بتوانید راه های نفوذ آنها را پیدا و تحلیل کنید. 

بیش از یک سال بعد از راه اندازی سرویس Two-Step Verification گوگل برای بخش لاگین سرویس جیمیل، بالاخره یاهو هم تصمیم گرفته است کمی امنیت کاربرانش را بهبود بخشیده و این قابلیت را برای آنها در نظر بگیرد. 

دارندگان اکانت یاهو هم اکنون می توانند با اضافه کردن شماره موبایل شان در تنظیمات اکانت کاربری شان، قابلیت Second sign-in verification را برای امنیت بیشتر فعال نمایند.

اولین باری که این قابلیت را روشن کنید، تمامی تلاش های مشکوک برای ورود به اکانت که توسط رمزعبور اصلی صورت می گیرند، با تاییدیه ورود ثانویه مورد راستی سنجی واقع می شوند. برای مشخص شدن حق دسترسی فردی که در حال تلاش برای ورود است، شما یا فردی که قصد سرقت اکانت تان را دارد، باید سوال امنیتی را پاسخ دهید یا اینکه کد تاییدیه را که برای شماره موبایل تان ارسال شده وارد نمایید. با این کار، احتمالا فقط شما به عنوان کاربر قانونی و مشروع این اکانت می توانید حق ورود داشته باشید.

البته در حال حاضر این امکان فقط برای کاربران آمریکا، کانادا، فیلیپین و هند فعال شده است اما قرار است تا مارس ۲۰۱۲ تمامی کاربران یاهو را تحت پوشش خود قرار دهد. 

اگر خواننده دائمی نگهبان باشید، حتما می دانید که برنامه مورد علاقه ما برای مدیریت رمزهای عبور، LastPass است. در مقالات مختلف به معرفی آن پرداخته و در خصوص امکانات آن صحبت کرده ایم. هر چند که هرگاه چیزی در خصوص مشکلات این برنامه هم مطرح شده است، آن را سریعا به اطلاع خوانندگان مان رسانده ایم تا همیشه آنها را امن و به روز نگه داریم. 

حال شرکت سازنده این برنامه بسیار مفید، برای امنیت بیشتر کاربرانش، قابلیت جذاب دیگری را به آن افزوده است. اگر یادتان باشد تقریبا یک سال قبل گوگل قابلیت تایید لاگین دو مرحله ای را به اکانت جیمیلش افزود و برنامه ای را ویژه کاربران تلفن های هوشمند عرضه کرد که این برنامه کار تولید رمزورود دوم را انجام می داد. حال کاربران LastPass هم می توانند از همین برنامه برای تولید رمزهای عبور اصلی (Master Password) امن دوگانه برای ورود به اکانت لست پس استفاده کنند. 

تنها کافی است که آخرین نسخه پلاگین لست پس را بر روی مرورگرتان نصب کرده و دستگاه موبایلی را که از برنامه گوگل پشتیبانی کند، استفاده کنید. حال می توانید از موبایل تان به صورت همزمان با رمز عبور اصلی برای تولید کلید های امنی استفاده کنید که برای ورود به اکانت تان ضروری هستند.

تیم لست پس می گوید که « ما قویا به مولتی فکتور به عنوان روشی عالی برای حمایت از اطلاعات حساس شما اعتقاد داریم و به همین دلیل این امکان را برای همه کاربران لست پس (حتی اکانت های رایگان) راه اندازی نمودیم.»

برای اطلاعات بیشتر از نحوه راه اندازی این سرویس با استفاده از اپلیکیشن گوگل (حتی بر روی ابزارها و موبایل هایی که پشتیبانی نمی شوند) می توانید به مقاله راهنمای سایت لست پس مراجعه کنید.

یک باگ در نسخه جدید سیستم عامل موبایل ویندوز فون ۷.۵ که به تازگی توسط مایکروسافت عرضه شده است، می تواند باعث شود که کاربران تلفن همراه مجهز به این سیستم عامل با قطع ارتباط موبایل شان با مرکز پیام رسانی، قابلیت ارسال هر نوع پیامی را از دست بدهند. این پیام ها می تواند شامل اس ام اس، پیام های چت فیس بوک و یا پیغام های لایو مسنجر ویندوز باشند.

اولین باری که پیامی توسط دستگاه دریافت گردد، موبایل به صورت خودکار ریستارت می شود و باعث می شود که مرکز پیام سیستم عامل از دسترس خارج شود. 

تام وارن، نویسنده سایت شایعات ویندوز می گوید: «ما این حمله را بر روی ابزارهای ویندوز فونی فراوانی از قبیل اچ تی سی تایتان و سامسونگ فوکوس فلاش امتحان کردیم. برخی دستگاه ها که ویندوز فون ۷.۵ نسخه ۷۷۴۰ روی آنها در حال اجرا بود و برخی هم نسخه مانگو بویلد ۷۷۲۰ را داشتند. این حمله به هیچ دستگاه و نسخه خاصی وابسته نبود و به نظر می رسد که مشکل در مدیریت مرکز پیام ویندوز است.»

موبایل هایی که دچار مشکل شده باشند، تنها در صورتی می توانند دوباره قابلیت ارسال پیام را به دست آورند که با ریست کارخانه ای یا هارد ریست شدن (hard device reset) تمامی اطلاعات شان پاک شده و دوباره بازسازی شوند.

این باگ توسط شخصی به نام خالد سلامه کشف شده که آن را در سایت شایعات ویندوز (WinRumors) گزارش کرده و آنها هم هم اکنون جزئیات کامل را برای بررسی و حل مشکل در اختیار مایکروسافت قرار داده اند.

دانشکده فنی دانشگاه نیویورک کشف کرده که رخنه امنیتی تازه ای در اسکایپ باعث می شود موقعیت مکانی کاربران و فعالیت های P2P آنها برای هکرها قابل دسترس باشد. این حفره امنیتی هنگامی کشف شد که دانشمندان دانشگاه نیویورک در حال مانیتور کردن ۱۰ هزار یوزر اسکایپ  و ۲۰ داوطلب در یک بازه زمانی دو هفته ای بودند. 

پروفسور کیت رز می گوید: «یک هکر از هر نقطه ای از دنیا می تواند مکان و رفتارهای اشتراک فایل کاربر اسکایپ را پیگیری کند. حال این کاربر می تواند یک شهروند معمولی، یک ستاره سینما و یا یک سیاستمدار مشهور باشد. آنگاه از این اطلاعات برای دام گذاری، تهدید و یا فریب و کلاهبرداری استفاده کند.»

دانشمندان در این تحقیق توانستند موقعیت مکانی کاربران را طی تعطیلات از نیویورک تا شیکاگو و آنگاه برگشت آنها به خانه شان در فرانسه دنبال کنند. محققان دانشکده پلی تکنیک نیویورک می گویند خوشبختانه یک راه حل سر راست و کم هزینه برای جلوگیری از سوء استفاده هکرها از این مشکل امنیتی وجود دارد و آن هم اینکه اسکایپ آی پی کاربران را درون شبکه و در حین ارتباطات ناپیدا و مخفی نماید تا قابل پیگیری نباشند. 

مدیر روابط عمومی اسکایپ، ادریان اشر می گوید که شرکتش در حال تلاش برای بهبود هر بهتر و سریعتر امنیت اسکایپ است.

توضیح ضروری: این مقاله انعکاس نظریات سایت LifeHacker در خصوص آنتی ویروس های ویندوزی است و الزاما همه عقاید و نتیجه گیری های آن مورد تایید نگهبان نیست.

برنامه های آنتی ویروس فراوانی برای ویندوز وجود دارند که حتی شمارش و لیست کردن آنها کار مشکلی است. اما پیشنهاد یک گزینه خوب از میان این لیست بلند بالا کار چندان سختی نخواهد بود. به خصوص هنگامی که خود شرکت سازنده ویندوز هم وارد گود تولید کنندگان آنتی ویروس شده باشد. کار با سکیوریتی اسنشیال مایکروسافت آسان است، برنامه سبکی است و همه کارهایش را در پس زمینه سیستم و بدون مزاحمت زیاد انجام می دهد، لذا به ندرت پیش می آید که با آن درگیر شوید و دست و پای شما را بگیرد. 

Microsoft Security Essentials آنتی ویروس تولیدی شرکت مایکروسافت برای کامپیوترهای ویندوزی است که به صورت رایگان عرضه شده است. برای دانلود آن می توانید به این صفحه مراجعه کنید.

مزایا:

- رابط کاربری بیش از حد ساده آن باعث شده که قادر باشید به صورت دستی دفعات آپدیت آن را تعریف کنید، به راحتی آیتم ها و موارد کشف شده روی سیستم را ببینید و اسکن خودکار سیستم را زمانبندی کنید.

- بتوانید اعمال و رفتارهای خودکار مختلفی برای سطوح متفاوت پیام های خطا تنظیم کنید. ( برای مثال حذف یا قرنطینه کردن فایل های مشکوک)

- حمایت برخط و لحظه ای که تمامی دانلودهای شما را اسکن کرده و فعالیت فایل های تان را مانیتور می کند و مراقب هر گونه فعالیت مشکوک سیستم است.

- مستثنی کردن انواع خاصی از فایل، محل های خاصی از هارد و یا پروسه های خاصی هنگام اسکن کردن

- موتور اسکن اکتشافی که با کمک آن ویروس های خارج از تعریف و شکل رایج هم به راحتی کشف می گردند. 

نقاط قدرت:

Microsoft Security Essentials هر مشکلی را که شما با آنتی ویروس ها داشته اید، حل می کند. این برنامه بیش از حد سبک است. کار با آن ساده است. و بدون آنکه شما متوجه حضور آن شوید به روز شده و سیستم را اسکن می کند. رابط کاربری آن بیش از حد برای کاربر ساده است، تا جایی که شما می توانید هر زمان که بخواهید برنامه زمانی اسکن و تنظیمات را به راحتی تغییر دهید. اما  چنان کارش را خوب انجام می دهد که شما نیاز زیادی به تغییرات خاصی ندارید. آن را نصب کنید. و فراموشش کنید. 

نقاط ضعف:

تنها نقطه ضعف واقعی آنتی ویروس MSE که بر روی کارکرد و قابلیت های آن تاثیر بدی دارد، آن است که این برنامه طبق گزارش AV-Comparatives در به دام انداختن ویروس ها چندان موثر عمل نمی کند. اگر چه هنوز یکی از موثرترین برنامه های موجود در بازار است، به خصوص در میان برنامه های رایگان. و تقریبا می تواند شما را در برابر بیشتر بدافزارهای درون وب محافظت کند. اما اسکنر ایمیل، مسنجر، یا هر نوع اسکنر اضافی دیگری ندارد. خب، باید میان اینکه سیستم تان با برنامه ای مجهز به همه این اسکنر ها و ضد بدافزارها مجهز شود، یا اینکه با سبک باری و امنیت به اینترنت گردی و گشت و گذار تحت وب  در ایمیل های تان بپردازید، یکی را انتخاب کنید.

رقابت:

وقتی پای گزینه مهم رایگان بودن میان باشد، احتمالا آویرا بهترین رقیب سکیوریتی اسنشیالز خواهد بود. (البته توجه داشته باشید که این آنتی ویروس ایران را تحریم کرده و کار با آن نیازمند استفاده از ابزارهایی مانند وی پی ان است). AV-Comparatives می گوید که آویرا موثرترین برنامه رایگان موجود است. حداقل با درنظر گرفتن موتور اسکن اکتشافی high که امکان فالس پوزتیو یا مثبت کاذب شدن نتایج اسکن را بالا می برد می توان آویرا را بهتر از MSE دانست. البته از سوی دیگر آویرا آنتی ویروسی با امکانات فوق العاده، رابط کاربری ساده و یا خیلی سبک مانند MSE نیست.

اگر شما چیزی کمتر مهاجم و با مثبت کاذب کمتر را ترجیح می دهید، بهتر است از ESET NOD32 استفاده کنید که یک برنامه عالی و به سادگی MSE است. هر سه این آنتی ویروس ها گزینه های رایگان کاملا مناسبی هستند.

البته آنقدر بی مبالات و غافل نیستیم که نام هایی چون Avast و AVG را هم فراموش کنیم. دو نامی که مدتها است مورد توجه و علاقه بسیاری از کاربران هستند. البته هر دو آنها خصوصیات و ایرادهایی دارند که پیشنهاد کردن آنها در کنار MSE را کمی سخت می کند. آنها مانند گزینه های بالا در یافتن ویروس ها و بدافزارها چندان کارآمد نیستند، و هر دو دردسرها و مشکلات خاص خودشان را دارند. مثلا در اوست سالی یک بار باید از ابتدا ثبت نام کنید. برای همین مشکلات در آخر لیست قرار می گیرند.

برخی جایگزین های غیر رایگان مانند F-Secure ، Norton و MacAfee TotalProtection در یافتن ویروس ها و بدافزارها بهتر از گزینه های رایگان عمل می کنند. اما آنها برای منابع سیستمی شما (و جیبتان) هزینه هایی را در برخواهند داشت. به شخصه فکر می کنم در استفاده های خانگی و مشاغل کوچک، هیچ نیازی به استفاده از آنها نیست. تا زمانی که شما توصیه های امنیتی سایت های خوب! را به کار ببندید، از عادات خوب اینترنت گردی پیروی کنید، و امنیت را همیشه در پس زمینه ذهنی تان هنگام انجام هر کاری داشته باشید، قدم های اصلی را برای حفاظت خود برداشته اید. اما اگر می خواهید وسواس اضافی به خرج داده و خود را در برابر تمامی انواع ممکن ویروس، یا بخش های تئوری و واقعی بدافزار محافظت نمایید، راه شما به آنتی ویروس های غیر رایگان ختم می شود. 

برنامه های آنتی ویروس فراوانی برای ویندوز وجود دارند که حتی شمارش و لیست کردن آنها کار مشکلی است. اما اینها احتمالا بهترین گزینه های موجود در میان آن لیست بودند. بسیاری از شما بدون شک گزینه های مورد علاقه خودتان را دارید که ممکن است حتی در این لیست هم نیامده باشد. پس لطفا تجربیات تان را با ما و دیگر دوستان تان در نگهبان به اشتراک بگذارید. 

چندی پیش، فیس بوک تنظیمات امنیت حساب های کاربرانش را به روزرسانی کرد. به همین منظور،  برخی از این آپدیت ها و تعدادی نکات ظریف امنیتی آن می پردازیم. در قسمت اول به تعدادی از این نکات اشاره کردیم. حال در ادامه، این مقاله به شما کمک می کند تا وضعیت امنیت حساب خود را تا حد ممکن بالا ببرید.

فیس بوک در خصوص تنظیمات جدید امنیتی و حریم خصوصی اش می گوید: «ما برای حفظ آسان تر حریم شخصی کاربران، تغییراتی در تنظیمات امنیتی حساب کاربری ایجاد کرده ایم. از جمله آنها می توان به دسترسی به ابزار جدید، حذف یا به روزرسانی برخی از تنظیمات و امکان کنترل و تنظیم همزمان اینکه چه کسی پست های ارسالی شما را می بیند، اشاره کرد.»

هشدار ورود به سیستم

فعال کردن هشدارهای ورود به سیستم این مزیت را دارد که اگر فردی بدون اطلاع شما وارد حساب کاربری تان شد، ایمیلی برای شما ارسال می شود و این موضوع را به شما اطلاع می دهد. به طور معمول، کاربرها از چند دستگاه محدود برای لاگین کردن استفاده می کنند. بنابراین اگر یک اسکمر از جایی دیگر و دستگاهی دیگر وارد حساب کاربری فیس بوک شما بشود، بلافاصله این مطلب به شما اطلاع داده خواهد شد. به همین دلیل، فعال کردن این قابلیت بهتر از خاموش بودن آن است.

تاییدیه ورود (Login Approvals)

در این قسمت می توانید برای فیس بوک تعیین کنید که آیا به کامپیوترهایی که سیستم آنها را نمی شناسد، اجازه ورود بدهد یا خیر.

البته این قابلیت در مورد کاربرانی صدق می کند که فقط از یک یا دو دستگاه برای لاگین در فیس بوک استفاده می کنند. اگر جزو افرادی هستید که مدام از جایی به جای دیگر تغییر مکان می دهند و با هر سیستمی که دم دست شان است، وارد حساب کاربری خود می شوند، استفاده از این قابلیت فقط ایجاد یک دردسر جدید است و هیچ کارایی دیگری ندارد. 

اگر جزو گروه اول هستید و فکر می کنید این قابلیت به دردتان می خورد، آن را فعال کنید. در عکس پایین، ما آن را غیرفعال کرده ایم.

تعیین  رمزعبور برای اپلیکیشن ها

نرم افزارها و اپلیکیشن های مختلفی در صفحه اصلی فیس بوک وجود دارند. بسیاری از این نرم افزارها برای اجرا شدن به اطلاعات حساب کاربر نیاز دارند. به همین دلیل، فیس بوک گزینه ای به نام Login Approvals (تاییدیه ورود) دارد. اگر آن را فعال کنید، هربار که نرم افزاری در تلاش برای دسترسی به اطلاعات حساب کاربری شما باشد، این  قابلیت به شما هشدار می دهد. البته این هشدارها گاهی چنان زیاد می شوند که خود، دردسر دیگری برای کاربر به شمار می روند. وقتی از این قابلیت استفاده می کنید، در واقع خودتان به اپلیکیشن موردنظر اجازه دسترسی به اطلاعات محرمانه حسابتان را نیز می دهید تا دیگر شاهد این پیام های دائمی نباشید.

دستگاه های معتبر 

این قسمت مربوط به دستگاه هایی، اعم از کامپیوتر، لپ تاپ، گوشی هوشمند و ... است که شما از آنها برای ورود به حساب کاربری خود در فیس بوک استفاده می کنید. به طور مثال، اگر به طور همزمان از لپ تاپ و گوشی موبایل خود برای لاگین کردن استفاده می کنید، می توانید به بخش Recognized devices بروید و فهرست دستگاه های مورد نظر را وارد کنید. در این حالت، هنگام ورود به حساب با این دو دستگاه، دیگر پیغام هشداردهنده دریافت نمی کنید. 

اگر از دستگاه هایی غیر از دستگاه های فهرست شده در این بخش به فیس بوک وارد شوید، وضعیت امنیتی فیس بوک بلافاصه حساب را به طور موقت قفل می کند و سوالات امنیتی می پرسد تا مطمئن شود خود شما هستید که وارد حساب کاربریتان شده اید. 

شاید این مساله به ظاهر کمی دردسر داشته باشد، اما از نظر امنیت قابلیت فوق العاده خوب و مطمئنی است. 

فهرست فعالیت های کاربر

این قابلیت، به کاربر نشان می دهد که چه کسی، با چه سیستم عاملی، با چه مرورگری و از کجا وارد حساب کاربری شما شده است. در این حالت، شما می توانید متوجه بشوید آیا فرد دیگری به حاسب کاربری شما وارد می شود یا خیر! با این قابلیت، می توانید دست متجاوزان را از حساب خود کوتاه کنید.

با توجه به عکس زیر که نمونه ای از فهرست فعالیت های کاربر است، می بینید که فیس بوک موقعیت کنونی شما، حدود موقعیت مکانی، نوع مرورگر و سیستم عامل کامپیوترتان را در بالای صفحه نشان می دهد. در زیر آن نیز زمان، تاریخ، مکان، نوع سیستم و مرورگر، آخرین لاگین هایی که به حساب کاربری شما شده است را به ترتیب نمایش می دهد. اگر در بین این تاریخچه کامل و دقیق، فعالیت، دستگاه یا مکانی را مشاهده کردید که متعلق به شما نیست، کافیست روی گزینه End Activity کلیک کنید. این کار منجر به مسدود شدن امکان دسترسی آن سیستم و مرورگر به حساب کاربری شما خواهد شد. 

خلاصه

فیس بوک سال هاست که فعالیت می کند و در مقابل همه قابلیت های جدیدی که ارایه می دهد، یک تنظیم امنیتی مناسب نیز معرفی می کند. یعنی به این گونه نیست که قابلیتی را به کشور مجازی خود اضافه کند و کاربر را بدون راهنمایی و آموزش تنظیمات حریم شخصی خودش، رها کند. خوشبختانه، همیشه تنظیمات امنیتی فیس بوک در اولویت تغییرات این شبکه  اجتماعی قرار دارند.

احتمالا شما هم در چند روز گذشته در خصوص باگ کدنویسی که سه شنبه گذشته در فیس بوک کشف شد و منجر به دستیابی غیرمجاز همگانی به عکس های خصوصی کاربران می شد، چیزهایی شنیده اید. چیزی که برخی آن را با سروصدا با عنوان هک شدن فیس بوک و انتشار عکس های خصوصی مارک زوکربرگ منتشر کردند. اما بگذارید ببینیم داستان از چه قرار بوده است.

همه چیز از آنها شروع شد که یکی از کاربران سایت بدنسازی BodyBuilding.com در فروم این سایت عنوان کرد که هنگامی می خواسته عکسی را به عنوان محتوای نامناسب به فیس بوک گزارش کند، فیس بوک دیگر عکس های خصوصی و Private صاحب عکس را هم به وی نشان داده است! آنگاه طی سوال و جواب های آن فروم، حتی راهنمای قدم به قدمی برای دیدن عکس های خصوصی هر یک از کاربران فیس بوک در همان پست فروم منتشر شد.

البته فیس بوک این مشکل را، اشتباه در کدنویسی های اخیر سیستم امنیتی سایت دانست و اعلام کرد سریعا نسبت به حل آن اقدام خواهد کرد. اما همیشه آدم های زرنگ همه جا پیدا می شوند. گروهی وارد صفحه فیس بوک خالق فیس بوک شدند و عکس های خصوصی وی را هنگام آشپزی، دیدار با رئیس جمهور آمریکا و یا هنگامی که در مزرعه اش مرغی را از یک پا آویزان کرده، منتشر کردند. مجموعا ۱۴ عکس از آقای زوکربرگ در اینترنت تحت عنوان جالب «وقت آن رسیده که انها رخنه های امنیتی فیس بوک را تعمیر کنند» منتشر شده است!

در فیس بوک قابلیتی برای کنترل محتوای نامناسب دارید که می توانید عکس، ویدیو، لینک و نوشته های نامناسب را به فیس بوک گزارش کنید و هنگامی که گزارش ها به تعداد مناسبی برسد، فیس بوک آنها را بررسی کرده و نسبت به حذف محتوای نامناسب (از نظر اخلاقی، توهین به دین، عقیده یا نژاد خاص و …) اقدام می کند. 

اما برای محکم کاری هنگامی که عکسی را گزارش می کردید، فیس بوک بدون توجه به تنظیمات حریم خصوصی صاحب عکس، شروع به نمایش عکس های متعلق به او می کرد و از شما می خواست که اگر در آنها هم محتوای نامناسبی وجود دارد، آن را گزارش کنید. خب، چه حقه ای بهتر از این که یک عکس عمومی فردی را بدون دلیل گزارش کنید و به تمامی عکس های وی دست یابید.

اما خوشبختانه فیس بوک سریعا این نقیصه را برطرف کرده و اکنون چنین دسترسی امکان پذیر نیست. تنها چیزی که باقی مانده، تعدادی از عکس های خصوصی افراد مشهور و غیر مشهوری است که از این طریق بر روی کامپیوتر دوستان و بدخواهان ذخیره شده. و شاید مشهورترین فرد هم آقای زوکربرگ باشد که عکس های وی به جز سایت های عکس، کامپیوتر و امنیت، از بی بی سی و سی ان ان و... هم سر در آورده اند:

 به گمانم علاوه بر رعایت نکات امنیتی که همیشه مورد تاکید نگهبان بوده اند، بهترین کار عدم انتشار عکس و محتوای خصوصی در اینترنت است. چون هر میزان هم شما مراقبت های لازم را انجام دهید، باز هم رخنه های امنیتی ناخواسته و هکرهای باهوش همیشه دردسرساز هستند.

به روزرسانی تنظیمات امنیتی فیس بوک - قسمت اول

به روزرسانی تنظیمات امنیتی فیس بوک - قسمت دوم

۱۰ نکته مهم برای افزایش امنیت حریم شخصی در فیس بوک

چندی پیش، فیس بوک تنظیمات امنیت حساب های کاربرانش را به روزرسانی کرد. به همین منظور، در این مقاله برخی از این آپدیت ها و تعدادی نکات ظریف امنیتی را برایتان توضیح داده ایم. این مقاله به شما کمک می کند تا وضعیت امنیت حساب خود را تا بالاترین حد ممکن ارتقا دهید.
فیس بوک در خصوص تنظیمات جدید امنیتی و حریم خصوصی اش می گوید: «ما برای حفظ آسان تر حریم شخصی کاربران، تغییراتی در تنظیمات امنیتی حساب کاربری ایجاد کرده ایم. از جمله آنها می توان به دسترسی به ابزار جدید، حذف یا به روزرسانی برخی از تنظیمات و امکان کنترل و تنظیم همزمان اینکه چه کسی پست های ارسالی شما را می بیند، اشاره کرد.»

شما به همراه چه کسی هستید؟
نخستین گزینه ای که به آپ دیت ها اضافه شده است، تَگ کردن افرادی است که می خواهید پست های ارسالی شما را ببینند. در این حالت، باید روی گزینه «Say who you’re with» کلیک کنید. این گزینه جدیدی است که در نوار خاکستری رنگ پایین پنجره Update Status نمایش داده می شود. این گزینه به شکل بالاتنه توسی رنگ یک انسان است که علامت بعلاوه نیز در سمت راست آن قرار دارد. با کلیک روی این گزینه، پنجره ای برای شما باز می شود و می توانید نام فرد یا افرادی که می خواهید آنها را تگ کنید، انتخاب نمایید.

اینکه پروفایل خود را تا حد امکان شخصی سازی کنید بسیار خوب است. کاربر می تواند پروفایل فیس بوک خود به دوستان و علاقه مندی های شخصی اختصاص دهد. اما این مساله مشکلاتی نیز در پی دارد. به طور مثال، وقتی یک دوست را در پست های مختلف تگ می کنید یا او را در بیشتر فعالیت های اینترنتی خود دخیل می سازید، در واقع بستر نفوذ اسکمرها (سارقان اینترنتی)، دزدان هویت و گروه هایی از این دست را آماده می کنید. زیرا وقتی می بینند فردی در بیشتر فعالیت های شما تگ شده است، علاوه بر اینکه به وزن دوستی شما پی برده و برای نفوذ به اکانت وی و دور زدن شما از طریق آن اقدام می کنند، با شناسایی عکس های وی به عنوان یکی از دوستان نزدیک شما، یک قدم به هک اکانت فیس بوک شما نزدیک تر می شوند.

مکان شما کجاست؟
در نظر داشته باشید که در رابط کاربری جدید فیس بوک، می توانید هنگام پست مطلب، عکس یا ویدئو، موقعیت جغرافیایی خود را نیز مشخص کنید.

گزینه Add Location به معنای تعیین مکان، به صورت پیش فرض فعال است و می توانید آن را در سمت چپ نوار خاکستری پایین باکس پست مطلب (update status) ببینید. مزیت اضافه شده این قابلیت در این است که هرگاه هر بخشی که بودید، می توانید به راحتی و بدون عوض کردن صفحه پیش رو، موقعیت خود را روی نقشه مشخص کنید. به این ترتیب هم شما از مکان فعالیت دوستان و هم دوستان از مکان فعالیت شما آگاه می شوند. لطفا این مساله را نیز در نظر داشته باشید، سارقان به اینگونه اطلاعات علاقه خاصی دارند. به طور مثال، اگر عکسی در کنار ساحلی گرفته اید که کیلومترها از خانه شما فاصله دارد و اگر می خواهید آن را بلافاصله در فیس بوک به اشتراک بگذارید، بهتر است موقعیت دقیق جغرافیایی خود را مشخص نکنید و فقط بنویسید که خانه نیستید. این مساله از نظر امنیت فیزیکی اهمیت بسیاری دارد. زیرا اگر دزدها آگاه شوند که شما چندین روز یا حتی چندین ساعت در خانه نیستید، ممکن است از خانه‌تان دزدی کنند.

بهترین راه برای امنیت در دو دنیای واقعی و مجازی این است که این گزینه را غیرفعال کنید. اگر خیلی تمایل داشتید دوستان تان بدانند در حال حاضر کجا هستید، از همان روش سنتی یعنی تماس تلفنی استفاده کنید.

تنظیمات حریم شخصی هنگام پست مطلب، عکس یا فیلم
هنگام پست کردن هرگونه مطلب، عکس یا فیلم می توانید به صورت دستی مشخص کنید چه افرادی آن را ببینند و چه افرادی نبینند.

کاربر می تواند دسترسی به پست موردنظر را برای گروه های زیر تنظیم کند:
• عمومی (همه کاربران فیس بوک)
• دوستان دوستان
• دوستان (بعلاوه افرادی که تَگ شده اند)
• فقط من
• تنظیمات شخصی (شامل گروه های مشخص و نام افراد و دوستانی که می خواهید این مطلب را ببینند)
تنظیم یک پست روی گزینه «عمومی»،همان طور که از نامش پیدا است، برای همه اهالی فیس بوک قابل نمایش است و فقط به دوستان کاربر محدود نمی شود.

پیش نمایشی از شیوه جدید به اشتراک گذاری

تنظیمات حساب کاربری
در این مرحله به تنظیمات حساب کاربری می رسیم. صفحه General به شما می گویند آخرین باری که رمزعبور حساب کاربری تان را تغییر داده اید، چه تاریخی بوده است.

اگر تاکنون این کار را انجام نداده اید، بهتر است به این قسمت بروید و آن را عوض کنید. 

تنظیمات امنیتی
اکنون نوبت به تنظیمات امنیتی رسیده است. در این قسمت، بخش های مختلفی وجود دارد. ما تعدادی از آنها را انتخاب کرده و توضیح داده ایم.

ابتدا با گزینه Secure browsing شروع می کنیم. با فعال کردن گزینه «جست‌وجوی امن»، فعالیت های شما هنگام ورود به حساب کاربری، رمزگذاری خواهند شد. این فعال سازی باعث می شود اکانت شما در جست‌وجوهای اینترنتی نمایش داده نشود. بنابراین افراد فضول یا اسکمرها، امکان نفوذ به حساب کاربری و انجام کارهای غیرقانونی یا دزدیدن اطلاعات شما را نخواهند داشت.
این گزینه از نظر امنیتی بسیار مفید و استفاده از آن نیز بسیار آسان است. در نظر داشته باشید، گزینه Secure browsing به صورت پیش فرض فعال نیست و باید به صورت دستی این کار را انجام دهید.

وقتی گزینه Secure browsing را فعال کردید، فیس بوک به حالت https:// در می آید. دفعات بعدی که در فیس بوک لاگین کنید، سایت به جای http:// معمولی با نسخه https:// بالا می آید.

مطالب مرتبط:
۹ تنظیم امنیتی که هر کاربر فیس بوک باید بداند

۱۰ نکته مهم برای افزایش امنیت حریم شخصی در فیس بوک

افزایش امنیت فیس بوک با تایید ورود اس ام اسی (با پشتیبانی از شبکه موبایل ایران)

فکر می کنید حسابی مراقب امنیت اطلاعات شخصی و کاری تان هستید؟ اکانت های ایمیل تان حسابی امن هستند و از رمزهای عبور خوبی بهره می برید؟ سوالات امنیتی و شیوه های بازیابی را چک کرده اید؟ امنیت سیستم عامل و نرم افزارهای تان اطمینان بخش است؟ پس این داستان را بخوانید:

افسران اجرایی قانون و هکرهای کلاه سفیدی که برای دولت کار می کنند، یا اینکه برای شرکت های خصوصی طرف قرارداد دولت، کار می کنند، یکی از اجتماعات مورد علاقه هکرها و به خصوص قهرمان فعلی آنها، گروه Anonymous یا «بی نام و نشان» هستند (بعدا درباره این گروه بیشتر صحبت می کنیم). آخرین نفری هم که به تازگی از این اجتماع دوست داشتی مورد هدف قرار گرفته، فرد باکلاگان، مامور ویژه ارشد واحد بازرسی جرایم کامپیوتری دادگستری کالیفرنیا است.

مثل اینکه گروه انونیموس دستش را دراز کرده و بیش از ۳۸۰۰۰ ایمیل خصوصی بازرس ویژه را که شامل جزئیاتی از مباحث تکنیکی مربوط به دادگاه، صورتجلسه های بازجویی و برخی اطلاعات بسیار خصوصی زندگی شخصی وی بوده را به دست آورده است. علاوه بر این آدرس خانه و شماره تلفن های آقای بازرس هم فاش شده اند.

آنها توانسته اند به دو اکانت جیمیل وی دست پیدا کرده و اطلاعات آنها را سرقت کنند. علاوه بر این به چند ده لاگ مربوط به صندوق پست صوتی، پیامک ها، هیستوری گوگل وی دست یافته و به پیام های خصوصی وی هم گوش داده اند از اکانت گوگل ویس وی استفاده کرده اند تا با ارسال پیام به دوستان و خانواده اش بگویند که وی تا چه اندازه انسان خودخواهی است.

این گروه می گوید: «شاید جالب ترین چیزی که در این میان یافت می شد، ایمیل های داخلی IACIS بود که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱  در جیمیل آرشیو شده بودند و شامل جزئیات شیوه ها و تاکتیک های استفاده شده در واحدهای جرایم سایبری برای جمع آوری شواهد، برخورد در بازجویی ها و شیوه دستگیری ها است.» حال این گروه از تمامی کسانی که تا به حال به دلیل جرایم کامپیوتری و اینترنتی در آمریکا دستگیر شده اند، دعوت کرده طبق این اسناد جدید در اینترنت دور هم جمع شده و به بحث و تبادل نظر بپردازند!

انونیموس می گوید: «بحث های زیادی درباره استفاده از نرم افزارEnCase forensic، کوشش برای شکستن رمزنگاری درایوهای تروکریپت، سرقت ترافیک وایرلس با ماشین های نظارت و مراقبت متحرک وجود دارد. و شاید مهمتر از اینها، سوالات بسیار زیادی برای شیوه های امن استفاده از اینترنت و کامپیوتر وجود دارد که مردم چیزی درمورد آنها نمی دانند، مانند استفاده از نرم افزارها و پروتکل های ابتدایی مانند FTP».

خب، حالا نظرتان درباره امنیت کامپیوتر و اطلاعات تان چیست؟ پیشنهاد می کنم با وسواس بیشتری همه چیز را دوباره چک کنید.